بررسي نقش گياهان پوششي(چمن)در بهبود دماي معادل فيزيولوژيكي و رطوبت نسبي( مطالعه موردي:استاديوم دانشگاه تبريز)

اهداف: باتوجه به گسترش شهرها و كاهش فضاهاي سبز شهري، جزاير حرارتي و تغييرات اقليمي در سطح كلان و خرد در شهرها به وقوع پيوسته است. اين پژوهش در جهت ارزيابي تاثيرات كاشت گياهان پوششي(چمن) در بهبود دماي فيزيولوژيكي و رطوبت نسبي در يك فضاي شهري مورد ارزيابي و بررسي قرار ميگيرد.مواد و روش ها: اين پژوهش به صورت ميداني ،تحليلي و سنجشي،با روش تحليل مقايسه گزينه هاي پيشنهادي در طراحي با استفاده از شبيه سازي در نرم افزار6 4 4 ENVI MET و نرم افزار 3.1 Ray Manدر دو الگوي متفاوت در يك سايت ثابت ،به مدت 8 ساعت(10:00تا18:00) در تاريخ 10 تير 99به عنوان گرم ترين روز سال صورت گرفت؛ اعتبارسنجي اين پژوهش با مقايسه مقادير پارامترهاي خروجي مدل با اندازه‌گيري‌هاي ميداني انجام گرفته است.يافته ها:نتايج، حاكي از عملكرد بهينه الگوي كاشت گياه پوششي( چمن ) در مقايسه با عدم وجود پوشش گياهي ،در بهبود آسايش حرارتي و كاهش دماي فيزيولوژيكي مي باشد؛ چراكه سبب افزايش رطوبت نسبي به مقدار0.06 درصد و كاهش شاخص آسايش محيطي(PMV) 0.005 و همچنين ،كاهش دماي معادل فيزيولوژيكي(PET) ، 0.23 درجه ي سانتي گراد شده است،بطور كلي شبيه سازي صورت گرفته، ساعات 11:00،12:00،18:00 بهينه ترين عملكرد پوشش گياهي(چمن) را از نظر بهبود شرايط ميكرواقليم و ساعات 14:00،15:00،16:00ضعيف ترين عملكرد را شامل مي‌شود.نتيجه گيري:بطوركلي در نتايج حاصل از پژوهش صورت گرفته، نشان از تاثير مثبت يك گونه گياهي پوششي (چمن)، در يك سايت مشخص كه در اطراف ان گونه ي گياهي ديگري وجود ندارد مي تواند در تعديل دما ،افزايش آسايش محيطي موثر واقع شود،برهمين اساس در منظر شهري براي بهبود از نظر آسايش محيطي و بصري، مي توان از تركيب كاشت درختان ،همراه با گياهان پوششي و بهره مندي از الگوهاي كاشت اصولي وتركيبي، تاثيرات اقليمي را سيستماتيك‌تر و هدفمندتر كرد.