خودشيءانگاري زنان و نقش خودمراقبتي معنوي با الهام از تعبير قرآني «يوم‌الحساب» در درمان آن

پديدۀ خودشيءانگاريِ زنان براثر انگاره‌اي كاذب ايجاد مي‌ شود،كه زن به‌ خود از ديدگاه ناظري بيروني نگريسته و درگير وارسي افراطي و مزمن ظاهرش مي‌ شود. محققان غربي در پژوهش‌هاي مختلفي به ‌عوامل، آثار و پيامدهاي ويرانگر خودشيءانگاري زنان پرداخته و راهكارهايي براي پيشگيري و درمان آن از ديدگاه روان‌شناسي و جامعه‌شناسي ارائه داده‌اند. اما در تحقيقات آنان، راهكارهايي برگرفته از جهان‌بيني ديني و معادباوري قرآن كه عاملي مؤثر در تقويت خودشناسي و مقابله ‌با خودشيء‌انگاري است مشاهده نمي‌شود. بنابراين مسئلۀ اصلي ‌تحقيق حاضر بررسي چگونگي مقابله ‌با خودشيءانگاري از طريق خودمراقبتي‌ معنوي بر محور «يوم الحساب» است. اعتقاد به آيات وحياني و قرائت تعابير قرآني معاد با پيشوند «يوم» موجب شكل‌گيري انگاره اي حقيقي از قيامت در ذهن شخص شده و تأثير اساسي در جهان‌بيني او دارد. تعبير «يوم‌الحساب» نيز موجب ترغيب انسان در رجوع به نفس ‌خود شده و خودشناسي، محاسبه و مراقبۀ نفس را در پي خواهد داشت. اين مراقبت دروني، فرد را از توجه افراطي به بدن و ظواهر آن باز مي‌دارد و در نتيجۀ از پديده خودشيءانگاري زنان پيشگيري و يا سبب درمان آن مي‌شود.