بررسي تأثير كود شيميايي و زيستي بر غلظت عناصر غذايي ريشه، ساقه و دانه لوبيا (Phaseolus vulgaris L.) در شرايط تنش خشكي

به‌منظور بررسي اثر كاربرد كود زيستي و كود شيميايي فسفاته بر جذب عناصر در ريشه، ساقه و دانه لوبيا تحت تنش خشكي آزمايشي به‌صورت اسپليت اسپليت پلات با سه تكرار در سال زراعي 1396-1395 در مزرعه اي واقع در شهرستان ايلام انجام گرديد. تيمارها شامل سه سطح قطع آبياري (شرايط بدون تنش، قطع آبياري در مرحله گل دهي و قطع آبياري در مرحله غلاف دهي) در كرت اصلي و سه سطح كود شيميايي فسفاته (25، 50 و 100 كيلوگرم در هكتار) در كرت فرعي و كاربرد و عدم كاربرد كود زيستي در كرت فرعي-فرعي بودند. بيشترين غلظت نيتروژن ريشه، ساقه و دانه در شرايط بدون تنش (آبياري كامل) به ترتيب به ميزان 1/12، 1/77 و 3/19 درصد بدست آمد. علاوه بر اين كمترين ميزان غلظت نيتروژن ريشه، ساقه و دانه در تيمار قطع آبياري در مرحله گل دهي به ترتيب به ميزان 0/92، 1/46 و 2/63 درصد حاصل شد. نتايج نشان داد بيشترين غلظت پتاسيم ريشه در شرايط قطع آبياري در مرحله گل دهي و مصرف كود زيستي به ميزان 2/63 درصد بدست آمد و كمترين ميزان نيز در تيمار بدون تنش و عدم مصرف كود زيستي به ميزان 2 درصد بدست آمد. به‌طوركلي نتايج حاصل از اين تحقيق نشان داد كه استفاده از كود زيستي و كود شيميايي فسفاته مي تواند آثار نامطلوب تنش خشكي را در گياه لوبيا كاهش داده و سبب افزايش جذب عناصر در اندام‌هاي لوبيا شود.