بررسي كلات‌كننده‌هاي EDTA و PIOA جهت گياه‌پالايي خاك‌هاي آلوده به كادميوم توسط گياه دارويي موراله (Chenopodium album L.)

استفاده از كلات‌ كننده‌ها از شيوه‌هاي مؤثر در كاهش سميت عناصر سنگين مي باشد؛ بنابراين پژوهشي به منظور بررسي توانايي گياه پالايي موراله در حضور كلات كننده‌هاي EDTA و PIOA انجام شد. اين پژوهش به صورت آزمايش ‌فاكتوريل در قالب طرح كاملاً تصادفي با سه تكرار در سال زراعي 99-98 در دانشگاه زابل اجرا شد. تيمارهاي آزمايش شامل كلات كننده‌هاي EDTA و PIOA در چهار سطح (صفر، 0/5، 1 و 1/5) به ترتيب به عنوان عامل اول و دوم و كادميوم در سه سطح (صفر، 15 و 30) به عنوان عامل سوم بودند. بر اساس نتايج به دست آمده بيشترين ميزان كلروفيل a (878/33ميلي گرم بر گرم) و كارتنوئيد (655/6 ميلي گرم بر گرم) مربوط به تيمار 1/5 ميلي گرم در كيلوگرم EDTA و بيشترين ميزان كلروفيل b (752 ميلي گرم بر گرم) مربوط به تيمار 0/5 ميلي گرم در كيلوگرم PIOA در خاك فاقد كادميوم بود كه نسبت به شاهد به ترتيب حدود 3/75، 10/15 و 13/52درصد افزايش نشان دادند. بيشترين كادميوم اندام هوايي (8/57 ميلي گرم بر كيلوگرم) و كادميوم ريشه (40/03 ميلي گرم بر كيلوگرم خاك زراعي) مربوط به تيمار حاوي 1/5 ميلي گرم در كيلوگرم كلات كننده EDTA و بيشترين كادميوم خاك (1/190 ميلي گرم بر كيلوگرم) مربوط به تيمار 0/5 ميلي گرم در كيلوگرم EDTA و خاك داراي 30 ميلي گرم بر كيلوگرم كادميوم به‌گونه‌اي كه نسبت به شاهد حدود 83/44 درصد افزايش نشان داد. مي توان چنين نتيجه گرفت كه گياه موراله در حضور كلات كننده EDTA در خاك زراعي بخوبي عمل گياه پالايي را انجام داده و موجب كاهش كادميوم خاك گردد.