‌‌‌‌‌‌حكم تلاوت قرآن در دوران عادت ماهيانه

عادت ماهيانه يكي از امور تكراري و مبتلابه زنان است كه احكام متعددي از جمله طهارت، نماز، روزه، قرائت قرآن و موارد ديگري بر آن مترتب مي گردد. از سويي ديگر، قرائت قرآن به‌ طور فراوان بنا به دستور خداوند متعال و فرمايش پيامبر مستحب است و يكي از بزرگ‌ترين عبادتها به شمار مي آيد، اما وجود طهارت صغري (وضو) يا طهارت كبري (غُسل) براي قرائت قرآن و دست زدن به مصحف توسط زن حائض محل اختلاف است كه در اين پژوهش به روش توصيفي ـ تحليلي به بررسي ديدگاههاي فقهي درباره قرائت قرآن توسط زن حائض پرداخته شده است. اكثريت فقها از جمله شافعيه، حنفيه و حنبليه معتقدند كه قرائت قرآن توسط زن حائض حرام است و قرائت را فقط در حالت ضرورت از جمله ترس از فراموشي و خواندن اذكار قرآني جايز دانسته‌ اند. در مقابل اين ديدگاه مالكيه گفته اند كه قرائت قرآن توسط زن حائض به‌ طور مطلق جايز است. اماميه نيز قرائت قرآن توسط زن حائض را به جز سوره هاي عزائم جايز دانسته اند. اين پژوهش با توجه به سستي دلايل قائلان به عدم جواز، رأي قائلان به جواز را به دليل قوّت دلايل آنان و با استناد به اصل جواز و اباحه مقدم دانسته و به اين نتيجه رسيده كه قرائت قرآن در ايام حيض جايز است.