ساخت و اعتبارسنجي مقياس سنجش مهارت‌هاي خودرهيابي دانشجويان در دوره‌هاي يادگيري الكترونيكي دوران كرونا

پژوهش حاضر با هدف ساخت و اعتبار سنجي مقياس سنجش مهارت هاي خودرهيابي دانشجويان در دوره هاي يادگيري الكترونيكي دوران كرونا انجام شد. روش شناسي پژوهش از نوع پيمايشي و توصيفي- همبستگي بود. جامعۀ آماري پژوهش را دانشجويان دانشگاه هاي كشور در سال تحصيلي 1399-1400 تشكيل مي‌دادند. روش نمونه‌گيري از نوعِ در دسترس بود. حجم نمونه با توجه به مدل كرجسي- مورگان و با در نظر گرفتن خطاي 05/0 =α، 620 نفر تعيين شد. براي جمع‌آوري داده‌ها از پرسشنامه‌ محقق ساخته خودرهيابي استفاده شد. روايي ابزار، با استفاده از نظر استادان صاحب نظر، تأييد و پايايي ابزار در ضريب آلفاي كرونباخ 95/0 محاسبه گرديد. نتايج تحليل عاملي اكتشافي به روش عامل يابي عناصر اصلي و با در نظر گرفتن بار عاملي بيش از 40/0 نشان داد كه سه عامل خودانگيختگي، تشخيص نيازهاي يادگيري، مسئوليت پذيري در يادگيري الكترونيكي قابل استخراج است و 285/55 درصد از واريانس كل را تبيين مي كند. به طور كلي، عامل هاي پرسشنامه خودرهيابي تدوين شده تا حدود زيادي ابعاد مستقل و مجزاي مقياس خودرهيابي را اندازه گيري مي كنند و ابزاري روا و مناسب هستند.