سامانه تصميم يار براي تخصيص منابع مالي در دانشگاه: الزامات و پيامدها

پژوهش حاضر در دو بخش با هدف شناسايي الزامات طراحي سامانه تصميم يار مالي و اجراي آزمايشي يك نمونه از تصميمات راهبردي مالي بر اساس الگوي طراحي سامانه تصميم يار مالي در دانشگاه انجام شده است. اطلاعات مورد نياز در بخش اول از طريق مصاحبه نيمه ساختاريافته با صاحب نظران علمي- اجرايي در حوزه ‎هاي اقتصاد آموزش عالي، تصميم گيران مالي در دانشگاه و متخصصان فناوري اطلاعات گردآوري شده است كه به روش نمونه گيري هدفمند و رويه گلوله برفي انتخاب شده اند. يافته ها با استفاده از تحليل محتوا و رويكرد كدگذاري سه مرحله اي مورد تحليل قرار گرفتند. داده ها در بخش دوم شامل داده ها و اطلاعات مالي و آماري از دفتر بودجه و اعتبارات و معاونت برنامه ريزي دانشگاه بوده است كه به منظور تحليل هزينه در سامانه مورد استفاده قرار گرفته اند. براساس تحليل نظرات صاحب نظران، الزامات طراحي سامانه تصميم يار مالي در دانشگاه عبارتند از: الزامات محتوايي، انساني، مديريتي، آموزشي، فرهنگي، زيرساختي، فني و عملياتي، نرم افزاري، سخت افزاري، قانوني، اقتصادي، امنيتي، محيطي و فرابخشي، و پذيرش تغييرات. نتايج حاصل از اجراي آزمايشي نيز نشان داده است كه سامانه تصميم يار مالي با برآورد دقيق هزينه ها، كاهش زمان و هزينه، رفع محدوديت هاي ذهني، استفاده موثر از منابع محدود و ...، باعث ارتقاي كارايي، اثربخشي و كيفيت تصميمات مالي و بهينه سازي فرايند آن مي شود. بنايراين استفاده از ICT و قابليت هاي آن در جهت رفع سوگيري ها و خطاهاي شناختي و محدوديت هاي ذهني تصميم گيران، معرفي مسير به سوي ارتقاي هوشمندسازي تصميمات تخصيص منابع مالي در دانشگاه، كمك به ارتقاي دانش محوري در تخصيص منابع مالي و ... را مي ‎توان از مهم ترين پيامدهاي پژوهش حاضر برشمرد.