بررسي اثر تاريخ كاشت، تراكم بوته و اسيد هيوميك بر صفات كمي و كيفي گياه روغني كاملينا

بررسي نقش عوامل زراعي در راستاي بهبود خصوصيات كمي و كيفي دانه‌هاي روغني از اهميت بالايي برخوردار است. به‌منظور تعيين تركيب اسيدهاي چرب و عملكرد دانه بالا در گياه كاملينا (Camelina sativa L.)، آزمايشي دو ساله (98-1396) به صورت اسپليت فاكتوريل در قالب طرح بلوك‌هاي كامل تصادفي با سه تكرار در كرج اجرا شد كه تاريخ كاشت (15 مهر، 30 مهر و 15 آبان ماه) در كرت‌هاي اصلي و دو عامل تراكم بوته (40، 50 و 60 بوته در مترمربع) و اسيد هيوميك شامل عدم كاربرد (محلول پاشي با آب خالص) و محلول‌پاشي HUMAX 95–WSG با غلظت 3 در هزار در دو مرحله چهار برگي و ساقه‌دهي در كرت‌هاي فرعي قرار گرفتند. نتايج نشان داد كه بيشترين عملكرد دانه در تاريخ كاشت 15 مهر ماه، در تراكم 40 بوته در مترمربع و در شرايط كاربرد اسيد هيوميك با ميانگين 2485 كيلوگرم در هكتار به‌دست آمد. علاوه بر اين كاربرد اسيد هيوميك در تاريخ كاشت تأخيري 15 آبان ماه و تراكم 40 بوته در مترمربع نسبت به عدم كاربرد آن، بالاترين تأثير مثبت را بر وزن هزار دانه و عملكرد دانه به‌ترتيب با افزايش 17/8 و 32/7 درصد نشان داد. همچنين كاربرد اسيد هيوميك در تاريخ كاشت تأخيري 15 آبان ماه و تراكم 40 بوته در مترمربع، بيشترين درصد افزايش اسيد اولئيك (0/89 درصد) را نسبت به عدم كاربرد آن نشان داد. علاوه بر اين، كاربرد اسيد هيوميك در كليه تاريخ‌هاي كاشت معمول (15 مهرماه)، نسبتاً تأخيري (30 مهرماه) و تأخيري (15 آبان ماه) سبب كاهش معني‌دار اسيد اروسيك و گلوكوزينولات نسبت به عدم كاربرد آن شد. از اين‌رو استفاده از اسيد هيوميك در زراعت كاملينا به‌ويژه در مواردي كه كشت آن به تأخير مي‌افتد، توصيه مي‌شود.