نقش الگوي انقلاب اسلامي ايران در شكل گيري محور مقاومت اسلامي

با پيروزي انقلاب اسلامي به عنوان نمايندۀ گفتمان اسلام انقلابي، مسئله ي فلسطين و حمايت از نهضت هاي آزادي بخش، يكي از اصول اساسي سياست خارجي ج.ا ايران شناخته شده است، اين رويكرد ايدئولوژيك انقلاب اسلامي، باعث گرديد ايران رفته رفته با الهام بخشي و نقش الگو واقع شدن در بين گروه هاي مقاومت، جايگاه رهبري هستۀ محور مقاومت را برعهده بگيرد، پرسش اصلي اين پژوهش آن است كه جايگاه و نقش الگوي ايران در تشكيل محور مقاومت چيست. دراين پژوهش فرض بر اين است كه ايران به عنوان يك پديده با ويژگي هاي خاص خود، توانسته است الگويي هويت بخش براي بقاي جريان مقاومت باشد. چارچوب نظري پژوهش براساس مكتب كپنهاگ و نظريۀ امنيتي بوزان تدوين گرديده است.روش پژوهش، توصيفي-تحليلي بوده واطلاعات و داده هاي موردنياز بر مبناي روش اسنادي و كتابخانه اي و فيش برداري، گردآوري شده اند. نتيجه اي كه از اين پژوهش حاصل شده است تشكيل يك محور امنيتي با رهبري ايران مي باشد، كه بايستي نقش بهينه اي را ايفاء نموده و ضمن تعميق همكاري و توسعه مناسبات، در ساير زمينه ها به ويژه بعد اقتصادي و ارتقاء جايگاه مقاومت در عرصه سياست داخلي كشور ها گام بردارد.