تأثير محلول پاشي علف كش هاي باكتريايي و عصاره آبي گياهان بر خصوصيات مورفولوژيك و نشاسته برنج و علف هرز سوروف

هدف: هدف از انجام اين آزمايش، بررسي تأثير محلول پاشي علف‌كش هاي باكتريايي و عصاره آبي گياهان بر خصوصيات مورفولوژيك و نشاسته علف هرز سوروف و برنج بود.روش پژوهش: اين آزمايش به صورت اسپليت اسپليت فاكتوريل در قالب طرح بلوك هاي كامل تصادفي با سه تكرار در زمين زراعي واقع در يكي از روستاهاي آمل در دو سال زراعي 97-1396 و 98-1397 اجرا گرديد. فاكتورهاي آزمايشي شامل محلول پاشي عصاره آبي گياهان و سورفاكتانت سورگوم، كلم بروكلي، گزنه، اوكاليپتوس، آقطي، باكتري Streptomyces sp-albos حاوي thaxtomin، باكتري Xanthomonas campestris و شاهد به‌عنوان عامل اصلي، غلظت عصاره در سطوح صفر، 5، 10 و 15 در هزار به‌عنوان عامل فرعي و گونه هاي گياهي برنج رقم طارم و علف هرز سوروف به‌عنوان عامل فرعي فرعي بود.يافته ها: با محلول پاشي عصاره ها عملكرد دانه و عملكرد بيولوژيك سوروف كاهش و درصد نشاسته دانه افزايش پيدا كرد. عملكرد دانه برنج در كاربرد 5 در هزار عصاره كلم بروكلي و 5 در هزار Streptomyces sp-albos تفاوت معني داري با شاهد نداشت. با افزايش غلظت عصاره نيز، عملكرد دانه و عملكرد بيولوژيك برنج و سوروف كاهش بيش‌تري را نشان دادند. كم‌ترين عملكرد دانه در برنج به ميزان 3.16 تن در هكتار مربوط به عصاره آقطي و در سوروف به ميزان 0.68 و 0.61 تن در هكتار مربوط به عصاره گزنه و آقطي بود.نتيجه گيري: با توجه به نتايج به‌دست‌آمده، دگرآسيبي و عوامل بيماري زاي گياهي مي‏ توانند يكي از راه‏هاي اساسي كنترل علف‌هاي هرز در سيستم كشاورزي پايدار باشند.