ارزيابي خصوصيات مورفولوژيكي و فيزيولوژيكي زيره‌سبز با استفاده از آب مغناطيسي و سوپرجاذب تحت رژيم كم‌آبياري

هدف: به‌منظور بررسي آب مغناطيسي و سوپرجاذب بر برخي صفات مورفوفيزيولوژي و عملكرد زيره سبز تحت رژيم كم‌آبياري انجام شد.روش پژوهش: آزمايشي در سال زراعي 1400-1399 در مزارع پژوهشي دانشكده كشاورزي دانشگاه صنعتي شاهرود در دو منطقه راهنجان و گرمن از توابع شهرستان شاهرود به‌‌‌صورت فاكتوريل در قالب طرح بلوك‌هاي كامل تصادفي با سه تكرار انجام شد. تيمار نوع آب آبياري در دو سطح (معمولي و مغناطيسي) و مكان (راهنجان، گرمن) با شرايط اقليمي و ارتفاع از سطح درياي متفاوت به‌عنوان فاكتور اصلي و تيمار سوپرجاذب در سه سطح (صفر، 100 و 200 كيلوگرم در هكتار) به‌عنوان فاكتور فرعي در نظر گرفته شد. در تمام تيمارها، آبياري براساس 100 درصد نياز آبي گياه اعمال شد.يافته‌ها: نتايج نشان داد مكان، نوع آبياري و غلظت هاي مختلف سوپر‌جاذب تأثير مثبت و معني داري روي خصوصيات رشدي زيره سبز داشتند. در منطقه راهنجان به دليل شرايط اقليمي و ميانگين دماي سالانه بالاتر و تيمار 100 و 200 كيلوگرم در هكتار سوپر‌جاذب و كاربرد آب مغناطيسي، بيش‌ترين مقدار ارتفاع بوته، درصد و عملكرد اسانس و پروتئين، كربوهيدرات هاي محلول مشاهده گرديد.نتيجه‌گيري: باتوجه به نتايج، اغلب صفات در منطقه راهنجان داراي مقادير بيش‌تري نسبت به منطقه گرمن بود و كشت گياه در منطقه راهنجان اقتصادي مي‌باشد.