شناسايي مناطق كارستيك در معرض مخاطرات ناشي از آلودگي (مطالعه موردي: حوضه آبريز روانسر)

منابع آب كارستيك، در كنار اهميت و نقش بسزايي كه در تأمين منابع آبي دارند، پتانسيل آسيب پذيري بالايي نيز دارند كه همين امر سبب شده است تا اين منابع هميشه در معرض آلودگي باشند. با توجه به اهميت موضوع، در اين تحقيق به شناسايي مناطق آسيب پذير در حوضه آبريز روانسر پرداخته شده است. داده هاي تحقيق شامل نقشه هاي توپوگرافي ۱:۵۰۰۰۰، نقشه زمين شناسي ۱:۱۰۰۰۰۰، مدل رقومي ارتفاعي ۱۰ متر و لايه هاي رقومي مربوط به سازمان هاي مختلف مانند لايه خاك است. روش كار به اين صورت است كه پس از جمع آوري داده ها و اطلاعات موردنياز،‌ با استفاده از ۲ روش COP و EPIK، مناطق آسيب پذير در برابر آلودگي شناسايي شده و سپس نتايج حاصله مقايسه و ارزيابي شده است. بررسي نتايج به دست آمده از طريق دو روش COP و EPIK بيانگر اين است كه حوضه روانسر پتانسيل آسيب پذيري بالايي دارد،‌ به‌طوري‌كه بر اساس نتايج هر دو روش، بخش هاي زيادي از منطقه در معرض آسيب پذيري قرار دارد. در روش COP 27.8 درصد از منطقه داراي پتانسيل آسيب پذيري خيلي زيادي است و در روش EPIK نيز 29.5 درصد از منطقه داراي پتانسيل آسيب پذيري زيادي است. همچنين از نظر توزيع مكاني آسيب پذيري نيز بر اساس نتايج به دست آمده از هر دو روش، مناطق شمالي داراي بالاترين پتانسيل آسيب پذيري و مناطق جنوبي داراي كم ترين پتانسيل آسيب پذيري است.