واكاوي كيفيت فعاليت موسيقايي زنان با رويكرد نظريۀ داده بنياد (مورد مطالعه: زنان مشاركت كننده در كلاس‌هاي موسيقي شهر برازجان)

در ايران، حدود و ثغور فعاليت موسيقيايي زنان هميشه مورد بحث و مناقشه بوده است. اما با گسترش ايده‌هاي تجدد اين بحث و چالش شدت و حدت بيشتري يافته است. از يك طرف، فعاليت موسيقيايي زنان در شرع و عرف سنتي چندان پذيرفته و مرسوم نيست، از طرفي ديگر، با گسترش فرصت‌هاي آموزشي و حقوقي برابرگراي جنسيتي زنان بيشتري وارد عرصه‌هاي موسيقيايي مي‌شوند. در چنين وضعيتي، شناسايي كيفيت فعاليت موسيقيايي زنان از منظر زنان فعال در عرصۀ موسيقي مي‌تواند به توصيف و فهم دقيقتر شرايط و موانع فعاليت موسيقيايي زنان كمك نمايد. از اينرو، پژوهش حاضر با رويكرد كيفي و روش نظريۀ داده‌بنياد ماهيت، شرايط، محدوديت‌ها، راهبردها و پيامدهاي فعاليت موسيقيايي زنان مشاركت كننده در كلاس‌هاي موسيقيايي شهر برازجان را مطالعه نموده است. روش‌ نمونه‌گيري، هدفمند با رعايت حداكثر تنوع بوده است. اطلاعات لازم از طريق مصاحبه نيمه‌ساختاريافته گردآوري و داده‌ها با روش تحليل مضموني و كدگذاريِ سه مرحله‌اي باز، محوري و گزينشي تحليل شدند. بر اساس تحليل داده‌ها مي‌توان ماهيت فعاليت موسيقيايي اين زنان را از نوع محدود در فضايي سركوبگرانه توصيف كرد كه متأثر از موانع و الزامات اجتماعي و فرهنگي، كمبودهاي زيرساختاري، پتانسيل هاي تسهيل گرانۀ تكنولوژي‌هاي نوين، و ظهور و گسترش نگاه جديد به فعاليت موسيقيايي مي باشد. همچنين فعاليت موسيقيايي براي اين زنان داراي پيامدهاي فردي، اجتماعي و فرهنگي بوده است.