مطالعه مردم‌نگارانه تغييرات سبك زندگي در فرايند توسعه شهري ايذه (بررسي موردي خوراك و پوشاك)

سبك زندگي مجموعه منسجمي از رفتارهاست كه در قالب مصرف متجلي مي‌شود. هدف پژوهش حاضر، مطالعه مردم‌نگارانه تغييرات سبك زندگي (پوشش و غذا) در فرايند توسعه شهري ايذه مي‌باشد. در اين پژوهش، 23 نفر از مطلعين كليدي كه بصورت نمونه‌گيري هدفمند انتخاب شده بودند، وارد مطالعه شدند. با استفاده از روش‌هاي گردآوري داده‌ها در مطالعه مردم‌نگاري (مشاهده و مصاحبه عميق) به جمع‌آوري داده‌ها پرداخته‌ شد. داده‌هاي بدست آمده از طريق تحليل داده‌بنياد مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند و مفاهيم، خرده مقوله‌ها و مقوله‌هاي اصلي استخراج گرديدند. يافته‌هاي پژوهش نشان مي‌دهند تخته قاپو عشاير، اجراي مفاد انقلاب سفيد از جمله اصلاحات ارضي، اعزام سپاه دانش به مناطق روستايي و ملي كردن جنگل‌ها و مراتع موجب تشديد مهاجرت‌هاي روستايي و افزايش جمعيت شهر ايذه گرديد. مهاجرت به شهر و تغيير زيست‌بوم طبيعي به زيست‌بوم انسان‌ساخت، تغيير سبك زندگي ساكنين را به همراه داشته است. تغيير زيست‌بوم به تدريج تمهيدات تهيه غذا و نوع پوشش را تغيير داد و شهرنشيني به عنوان زيست‌بومي انسان‌ساخت الگوهاي رفتاري «فردگرايي» و «مصرف‌گرايي» را جايگزين الگوهاي رفتاري «جمع‌گرايي» و «مولد بودن» كرده است. همچنين اين يافته‌ها نشان مي‌دهند دگرگوني در فرهنگ و ايستارها، رواج يافتن پوشاك مدرن، ورود آموزش مدرن، گسترش بازار محلي و گسترش مجاري ارتباطي از زمينه‌ها و بسترهاي تغيير سبك زندگي در جامعه مورد مطالعه بوده است.