خوانش فيلم «زني به نام نيكيتا» براساس اسطوره‌شناسي تطبيقي ساخت‌گراي جوزف كمبل

آثار سينمايي بسياري در سراسر جهان حول يك شخصيت كليدي شكل گرفته‌اند كه با ويژگي هاي مشتركشان در كنار هم، به كهن الگويي رهنمون مي‌شود كه جوزف كمبل آن را دست‌مايه نظريه‌اي قرار داد كه فهم همه آثار و معاني پنهانشان را به سادگي ميسر مي‌كند. اين كهن‌الگو كه قهرمان نام دارد در غالب آثار به صورت يك مرد رخ مي‌نمايد حال آنكه قهرمان مي‌تواند يك زن نيز باشد. نظر به محدوديت حضور قهرمانان زن در آثار سينمايي، اين پژوهش بر آن است تا با مبنا قرار دادن فيلم «زني به نام نيكيتا» به بررسي چند و چون حضور قهرمان زن در آثار سينمايي بپردازد. در اين راه براي پاسخ به پرسش‌هاي پژوهش نظير اينكه الگوي شكل دهنده به سرگذشت قهرمان در فيلم «زني به نام نيكيتا» چيست؟ معناي پنهان در اين اثر چيست؟ و شكل‌گيري معنا در اين اثر به رغم شباهت ساختاري‌اش با ساير آثار قهرمان محور، چگونه انجام مي‌گيرد؟ اين نوشتار شيوه‌اي توصيفي و تحليلي در پيش گرفت و با ابتنا به روش تحقيق اسطوره شناسي تطبيقي ساختگرا به اين نتيجه دست يافت كه الگوي شكل دهنده به سرگذشت قهرمان در فيلم «زني به نام نيكيتا» همان الگوي تبييني كمبل منتها با در نظر گرفتن جزئياتي به خاطر تغيير جنسيت قهرمان است. معناي پنهان در اين اثر از تقابل دوگانه‌هاي طبيعت/فرهنگ، آنيموس/آنيما، محبت/خشونت، بخشش/عدالت حاصل شده و همانا تقابل و تنازع با فرهنگ مرد سالارانه غرب است.