نقش ميانجي گر نظم جويي شناختي هيجان در رابطه بين حمايت اجتماعي ادراك شده و شايستگي تحصيلي

زمينه: شايستگي تحصيلي به معناي دانش، رفتار و مهارت‌هاي آشكار و ناآشكار به افراد توانايي انجام اثربخش وظايف خود را به مي دهد. تحقيقات نشان مي دهد علاوه بر حمايت اجتماعي از سوي افراد مهم در محيط‌ هاي آموزشي، نظم جويي هيجان نيز از عوامل مهم موفقيت و شايستگي تحصيلي است، اما بررسي نقش ميانجي گراي اين مفهوم در جامعه مورد مطالعه مغفول مانده است. هدف: هدف اين پژوهش تعيين نقش ميانجيگر نظم جويي هيجان در رابطه بين حمايت اجتماعي ادراك شده و شايستگي تحصيلي بود. روش: روش پژوهش توصيفي از نوع همبستگي بود. جامعه آماري اين پژوهش شامل تمام دانش آموزان دختر دوره متوسطه دوم در سال تحصيلي 1400-1399 در شهر تهران بود كه از ميان آنها 610 دانش آموز به روش نمونه گيري چند مرحله‌اي تصادفي انتخاب شدند. ابزاراين پژوهش شامل مقياس ارزيابي شايستگي تحصيلي ديپرنا و اليوت (1998)، مقياس چند وجهي حمايت اجتماعي ادراك شده زيمت و همكاران در سال (1988) و پرسشنامه تنظيم شناختي هيجان گارنفسكي و همكاران (2001) بود. داده‌ها با استفاده از روش مدل يابي معادلات ساختاري تحليل شدند. يافته‌ها: نتايج نشان داد مدل ساختاري با داده‌هاي گردآوري شده برازش قابل قبول دارد. در اين پژوهش ضريب مسير غيرمستقيم بين حمايت اجتماعي ادراك شده ازطريق راهبردهاي غيرانطباقي نظم جويي شناختي هيجان (p 0.01, β=0.106) و از طريق راهبردهاي انطباقي نظم جويي شناختي هيجان (0/01 p، 0/142=β) مثبت و در سطح 0/01 معنادار بود. نتيجه‌گيري: نتايج حاصل ازاين پژوهش نشان مي دهد، مشاوران مدارس، بالينگران و درمانگران حوزه كودك و نوجوانان، شايسته است سنجش و ارزيابي ميزان حمايت اجتماعي دانش آموزان، جهت شناسايي و در نظر گرفتن تظاهرات آن بر نظم جويي هيجان و شايستگي تحصيلي دانش آموزان را مورد توجه و كاربرد قرار دهند.