مدل ساختاري رابطه تصوير بدن بر اساس ويژگي هاي شخصيت با ميانجي گري استرس ادراك شده در افراد مبتلا به آرتريت روماتوئيد

زمينه: آرتريت روماتوئيد يك اختلال خودايمني است كه مفاصل را تخريب كرده و منجر به مشكلات عمده جسماني و رواني مي شود. باتوجه‌به تعامل بالايي كه تصوير بدن، ويژگي‌هاي شخصيت و استرس ادراك شده با عوارض ناشي از آرتريت روماتوئيد دارند، بررسي نقش هم‌زمان آن ها در يك مدل ساختاري ضروري به نظر مي‌رسد. هدف: هدف پژوهش حاضر ارائه مدلي جهت بررسي اثر ويژگي‌هاي شخصيت بر تصوير بدن با ميانجي گري استرس ادراك شده در افراد مبتلا به آرتريت روماتوئيد بود. روش: با استفاده از روش نمونه‌گيري هدفمند ۳۵۰ نفر از افراد مبتلا به آرتريت روماتوئيد مراجعه‌كننده به مراكز روماتولوژي بيمارستان‌هاي شهر تهران با درنظرگرفتن ملاك‌هاي ورود و خروج از پژوهش به‌عنوان نمونه آماري انتخاب شدند. گردآوري داده‌ها با پرسشنامه هاي تصوير بدن (كش، ۱۹۹۰)، شخصيت نئو (كاستا و مك كري، ۱۹۸۵) و استرس ادراك شده (كوهن و همكاران، ۱۹۸۳) صورت گرفت. محاسبات تحليل داده‌هاي توصيفي، بررسي فرضيه‌ها با روش‌ معادلات ساختاري با رويكرد تحليل مسير انجام شد.يافته ها: نتايج نشان داد كه روان نژندي (0/311-) و استرس ادراك شده (0/453-) تأثير منفي معني‌دار و انعطاف پذيري 0/355 و دل پذير بودن (0/272) تأثير مثبت معناداري بر تصوير بدن دارند. برون گرايي داراي اثر مثبت (0/321) و مسئوليت پذيري و انعطاف پذيري داراي اثرات منفي (0/251-) و (0/276-) بر استرس ادراك شده مي باشند. با وارد كردن استرس ادراك شده به مدل، تأثير غيرمستقيم برون‌گرايي، انعطاف پذيري و مسئوليت پذيري بر تصوير بدن به ترتيب 0/1454-، 0/1251و 0/1137 شد (0/001P ).نتيجه‌گيري: باتوجه‌به يافته‌ها، مشخص گرديد كه مدل نهايي از برازش مطلوبي برخوردار است به‌طوري‌كه ويژگي‌هاي شخصيت و استرس ادراك شده پيش‌بيني‌كننده قوي تغييرات تصوير بدن در افراد مبتلا به آرتريت روماتوئيد مي باشند. بنابراين باتوجه‌به نقش متغيرهاي روانشناختي در تصوير بدن افراد مبتلا به آرتريت روماتوئيد جهت بهبود تصوير بدن در اين افراد مي توان به درمان‌هاي مكمل كه عوامل شناختي، هيجاني و رفتاري را نيز مورد توجه قرار مي‌دهند، توجه شود.