درك درد هيجاني در تجربه زيسته زنان داراي تجارب آسيب‌زاي دوران كودكي

زمينه: مطالعات حوزه روانشناسي نشان داده‌اند كه داشتن تجارب آسيب‌زاي دوران كودكي مي‌تواند اثرات جبران‌ناپذيري در بزرگسالي داشته باشد. از طرفي عدم ارضاي نيازهاي روانشناختي منجر به تجربه درد هيجاني گرديده كه جز از طريق عمق‌بخشي به پردازش هيجاني و دسترسي به تجربيات مربوط به آسيب امكان‌پذير نمي‌باشد. با اين‌حال تا كنون پژوهش عميقي در جهت درك درد هيجاني زنان آسيب‌ديده از دوران كودكي در ايران انجام نشده است.هدف: هدف از پژوهش حاضر، درك درد هيجاني در تجربه زيسته زنان داراي تجارب آسيب‌زاي دوران كودكي بود.روش: پژوهش حاضر به روش كيفي از نوع پديدارشناسي انجام شد. نمونه مورد مطالعه 10 نفر از زنان شهر تهران كه داراي تجارب آسيب‌زاي دوران كودكي بودند، انتخاب شدند. روش نمونه‌گيري هدفمند و با شركت‌كنندگان در پژوهش، مصاحبه نيمه‌ساختاريافته به عمل آمد. متن مصاحبه‌ها، كلمه به كلمه پياده شد و داده‌ها به روش هفت مرحله‌اي كلايزي (مارو و همكاران، 2015) مورد تجزيه قرار گرفت.يافته‌ها: در اين پژوهش دو مضمون اصلي و زيرمضمون‌هاي فرعي شامل: 1) ترس (ترس از ناامني، طرد شدگي، رهاشدگي، پاسخ‌نگرفتن نيازها، ازدست‌دادن، ترس از آسيب، نداشتن حامي) 2) شرم (بي‌ارزشي، ناتواني، بي‌كفايتي، حقارت، كهتري، تقصير/احساس گناه، دوست‌نداشتني بودن، ناپاكي/كثيفي) شناسايي شد.نتيجه‌گيري: با توجه به يافته‌هاي پژوهش، زنان و دختراني كه در سنين زير 18 سال در يكي از زمينه‌هاي آسيب (جنسي، جسمي، عاطفي، غفلت) تجربه داشته‌اند، در بزرگسالي درد هيجاني شرم و ترس را تجربه مي‌كنند.