اثربخشي پروتكل يكپارچه درمان فراتشخيصي اختلالات هيجاني كودكان بر حساسيت اضطرابي و عدم تحمل ابهام كودكان داراي اختلالات اضطرابي

زمينه: يكي از رايج‌ترين مشكلات روانشناختي در كودكان و نوجوانان اختلالات اضطرابي است كه با آسيب‌شناسي رواني قابل توجهي همراه است. عوامل روانشناختي مختلفي بر اضطراب تأثير گذارند. با وجود اينكه حساسيت اضطرابي و عدم تحمل ابهام از جمله مؤلفه‌هاي فراتشخيصي در رشد اختلالات اضطرابي هستند و درمان فراتشخيصي در اين دو متغير تأثير گذار بوده است، اما پژوهش‌هاي اندكي در جامعه مورد تحقيق صورت گرفته‌است.هدف: هدف پژوهش حاضر بررسي اثربخشي پروتكل يكپارچه درمان فراتشخيصي اختلالات هيجاني كودكان بر حساسيت اضطرابي و عدم تحمل ابهام كودكان داراي اختلالات اضطرابي بود.روش: روش پژوهش از نوع آزمايشي با طرح پژوهش از نوع پيش‌آزمون - پس‌آزمون و پيگيري با گروه گواه بود. جامعه پژوهش شامل كليه دانش‌آموزان دختر دوره دوم دبستان بود كه در سال تحصيلي 1400- 1401 در دبستان‌هاي ابتدايي بخش كهريزك (شهرهاي باقر شهر، كهريزك و چهل و پنج روستاي اين بخش) تحصيل مي‌كردند. از طريق نمونه‌گيري تصادفي 30 نفر از بين دانش‌آموزاني كه براساس مقياس‌هاي پرسشنامه اضطراب كودكان و نوجوانان مبتني بر DSM5 و مصاحبه باليني حداقل يكي از ملاك‌هاي اختلالات اضطرابي را برآورده كرده‌بودند، به عنوان نمونه انتخاب و به صورت تصادفي در دو گروه آزمايش و گواه گماشته شدند. ابزارهاي پژوهش شامل پرسشنامه‌هاي اضطراب كودكان و نوجوانان مبتني بر DSM5، شاخص A عدم تحمل ابهام براي كودكان و پرسشنامه حساسيت اضطرابي كودكان بود. جهت تحليل داده‌ها از تحليل واريانس با اندازه گيري مكرر با استفاده از نرم‌افزار SPSS نسخه 25 انجام شد. يافته‌ها: تحليل داده‌ها نشان داد پروتكل يكپارچه درمان فراتشخيصي بر حساسيت اضطرابي و عدم تحمل ابهام كودكان داراي اختلالات اضطرابي اثرگذار بود (سطح معناداري 0/05).نتيجه‌گيري: براساس يافته‌هاي پژوهش، مي‌توان نتيجه گرفت كه پروتكل يكپارچه درمان فراتشخيصي براي اختلالات هيجاني كودكان منجر به بهبود حساسيت اضطرابي و عدم تحمل ابهام كودكان داراي اختلالات اضطرابي مي‌گردد. همچنين مطالعه اين پروتكل در گروه‌هاي ديگر با حجم بزرگ تر پيشنهاد مي‌گردد.