روابط ساختاري شيوه هاي فرزندپروري و شادكامي با ميانجي گري رضايت از زندگي و كيفيت زندگي در مادران كودكان داراي نارسايي هاي ذهني

زمينه: كودكان با نارسايي هوشي به دليل نارسايي هايي كه در زمينه رشدي، هوشي، شناختي، هيجاني و رفتاري دارند، باعث كاهش شادكامي والدين، به ويژه مادران خود مي شوند. روابط سبك هاي فرزندپروري با متغيرهاي مختلفي تأييد شده است، اما روابط آن با شادكامي با ميانجي گري رضايت از زندگي و كيفيت زندگي در مادران داراي كودكان با نارسايي هاي ذهني مغفول واقع شده است. هدف: هدف بررسي روابط ساختاري شيوه هاي فرزندپروري و شادكامي با ميانجي گري رضايت از زندگي و كيفيت زندگي در مادران كودكان داراي نارسايي هاي ذهني مي باشد. روش: روش اين مطالعه همبستگي و از نوع مدليابي معادلات ساختاري مي باشد. جامعه آماري پژوهش حاضر شامل كليه مادران داراي فرزند با نارسايي ذهني از مراكز حرفه آموزي زير 14 سال بهزيستي خراسان جنوبي بود كه از بين اين افراد تعداد 153 نفر به روش نمونه‌گيري تصادفي انتخاب شدند. جهت جمع آوري اطلاعات از مقياس هاي شادكامي آكسفورد (آرجيل و همكاران، 1989)؛ كيفيت زندگي (36 =SF)؛ رضايتمندي از زندگي داينر (1985) و پرسشنامه سبك هاي فرزندپروري بامريند (1973) استفاده شد. تجزيه و تحليل داده ها با رويكرد مدليابي معادلات ساختاري به روش حداقل مربعات جزئي انجام شد.يافته ها: از بين سبك هاي فرزندپروري تنها اثر سبك فرزندپروري مقتدارنه بر شادكامي (ضريب مسير 0/216 و تي 2/643) مثبت و معنادار است (0/01 P ). تأثير سبك فرزندپروري مستبدانه بر شادكامي منفي و معنادار (0/01 P ) و تأثير سبك آزادگرايانه بر شادكامي معنادار نيست. در مورد اثر غيرمستقيم، سبك فرزندپروري مقتدارنه از طريق متغير ميانجي رضايت از زندگي در سطح (0/05 P) و از طريق متغير ميانجي كيفيت زندگي تأثير معناداري (0/01P ) بر شادكامي دارد. در حاليكه سبك هاي فرزندپروري آزادگذار و مستبدانه از طريق متغيرهاي ميانجي كيفيت زندگي و رضايت از زندگي تأثير معني داري بر شادكامي ندارند.نتيجه‌گيري: به نظر مي رسد شيوه فرزندپروري از طريق رضايت و كيفيت زندگي مي تواند از مادران داراي كودكان نارسايي هاي ذهني در برابر فشارهاي رواني محافظت كند و به شادكامي و بهزيستي آن ها كمك كند.