شناسايي و كاربست شاخص ‌هاي علوم اعصاب تربيتي در تدوين آموزش توانمندسازي روانشناختي منابع انساني

زمينه: توانمندسازي از ديدگاه هاي مختلف مورد توجه قرار گرفته است. يكي از مهم‌ترين ديدگاه‌ها، توانمندسازي روانشناختي مي‌باشد. آموزش مبتني بر علوم اعصاب به مطالعه ويژگي‌هاي مرتبط با توانمندسازي روانشناختي كاركنان كمك مي‌كند تا در كنار تدوين و توسعۀ سازماني و فرهنگ سازمان، ويژگي‌هاي روانشناختي كاركنان از منظر ديگري بررسي شوند. علوم اعصاب تربيتي مي‎تواند در پاسخگويي به سؤالاتي كه مطالعات فعلي علوم سازماني قادر به حل آن ها نيست، كارگشا باشد. شناسايي شاخص‎هاي مؤثر بر طراحي آموزش توانمندسازي روانشناختي منابع انساني در مطالعات پيشين كمتر مورد بررسي قرار گرفته است. هدف: اين پژوهش با هدف بررسي، شناسايي و به كارگيري شاخص‌هاي علوم اعصاب تربيتي در آموزش توانمندسازي روانشناختي منابع انساني انجام شده است. روش: پژوهش حاضر بر اساس يك طرح آميخته (با رويكرد كيفي و كمي) انجام شد. بخش كيفي شامل تحليل محتواي استقرايي و بخش كمي نيز دربرگيرندۀ اعتباريابي دروني از نظر متخصصان علوم اعصاب به روش پيمايش پرسشنامه‎اي بود. جامعه آماري در بخش كيفي شامل اسناد و منابع مكتوب و الكترونيكي از سال 1380 تا 1401 و در بخش كمي، متخصصان حوزه علوم اعصاب تربيتي و يادگيري و متخصصان تكنولوژي آموزشي داخل كشور بودند. نمونه آماري براي تعيين شاخص‎هاي علوم اعصاب تربيتي تعداد 7 كتاب و 18 مقاله بود كه به صورت هدفمند انتخاب و مورد تحليل قرار گرفتند. نمونۀ بخش كمي شامل تعداد 19 نفر از خبرگان بودند كه به روش نمونه‎گيري هدفمند از نوع در دسترس، انتخاب شدند كه از اين تعداد 10 نفر به پرسشنامه پاسخ دادند. جمع‌آوري داده‌ها در بخش كيفي با تحليل محتوا از اسناد و بخش كمي با استفاده از پرسشنامۀ محقق ساخته 4 گويه اي ليكرتي انجام شد. يافته ها: از تحليل محتواي انجام شده در اين پژوهش، 26 شاخص از اصول علوم اعصاب تربيتي كه قابليت به كارگيري در تدوين آموزش‎هاي سازماني را داشته باشند، استخراج شد. نتيجه‌گيري: نتايج حاصله از اعتباريابي دروني شاخص‎هاي مبتني بر علوم اعصاب تربيتي نشان داد، شاخص‌هاي كشف شده در پژوهش حاضر براي آموزش توانمندسازي روانشناختي منابع انساني از اعتبار لازم برخوردار است.