اثربخشي درمان مبتني بر پذيرش و تعهد (اكت) بر همدلي عاطفي و بخشايشگري زنان

زمينه: در آسيب شناسي و درمان همسران جانبازان، مداخلات درماني مختلفي براي بهبود وضعيت روانشناختي آن ها در قالب مطالعات مداخله ايي طراحي و اجرا شده است. پژوهش ها نشان مي دهد كه روش هاي زيرمجموعه درمان هاي بازسازي شناختي مانند درمان مبتني بر پذيرش و تعهد مي توانند به همسران جانبازان كمك كتتد. بر اساس مطالعات، پژوهش هايي كه اين موضوع را هدف قرار داده باشند، بسيار محدودند. هدف: اين پژوهش با هدف بررسي اثربخشي درمان مبتني بر پذيرش و تعهد بر همدلي عاطفي و بخشايشگري در زنان داراي همسر جانباز انجام شد. روش: پژوهش حاضر كاربردي به شيوه نيمه آزمايشي با طرح پيش آزمون – پس آزمون و پيگيري يك ماهه با گروه كنترل بود. از جامعه آماري همسران جانبازان قطع عضو مراجعه كننده به مراكز مشاوره اداره بنياد شهيد در شهرستان پيرانشهر در سال 1399، 30 نفر به صورت نمونه گيري هدفمند انتخاب و به صورت تصادفي در دو گروه 15 نفري درمان مبتني بر پذيرش و تعهد و گروه كنترل جايگزين شدند. به منظور گردآوري اطلاعات از مقياس همدلي عاطفي لوديس (2009) و مقياس بخشايشگري ري و همكاران (2001) استفاده شد. گروه آزمايش برنامه درماني مبتني بر پذيرش و تعهد (هيز و استروساهل، 2010) را در سيزده جلسه دو ساعته با توالي هر هفته يك جلسه دريافت كرد و گروه گواه مداخله اي دريافت نكرد. داده ها با استفاده از آزمون تحليل واريانس با اندازه گيري مكرر تحليل شدند. يافته ها: نتايج حاصل از پژوهش نشان داد كه درمان مبتني بر پذيرش و تعهد تغييرات معناداري در گروه آزمايش و كنترل در متغيرهاي همدلي عاطفي و بخشايشگري ايجاد كرده است (P 0.05). نتيجه‌گيري: بر اساس يافته هاي اين پژوهش، مي توان نتيجه گرفت كه برنامه طراحي شده مبتني بر پذيرش و تعهد، موجب افزايش همدلي عاطفي و بخشايشگري زنان داراي همسر جانباز مي شود. ازاين رو، استفاده از درمان ذكر شده، توسط مشاوران جامعه هدف اين پژوهش به شدت توصيه مي شود.