• شماره ركورد
    1381933
  • عنوان مقاله

    مقايسه اثربخشي بسته درمان تلفيقي با درمان شناختي رفتاري بر خودپنداره جنسي مردان داراي اختلال رواني كودك خواهي

  • پديد آورندگان

    حيدري ، بتول دانشگاه اصفهان - دانشكده علوم تربيتي و روانشناسي , كجباف ، محمدباقر دانشگاه اصفهان - دانشكده علوم تربيتي و روانشناسي - گروه روانشناسي , قمراني ، امير دانشگاه اصفهان - دانشكده علوم تربيتي و روانشناسي - گروه روانشناسي

  • از صفحه
    343
  • تا صفحه
    359
  • كليدواژه
    اختلال كودك خواهي , خودپنداره جنسي , درمان تلفيقي , ذهن آگاهي , طرحواره درماني , درمان شناختي رفتاري , درمان مبتني بر پذيرش و تعهد
  • چكيده فارسي
    زمينه: كودك خواهي كه انحراف جنسي و يك اختلال رواني است كه شيوع آن در افغانستان گسترده است. روش هاي درماني كه تاكنون استفاده شده، فقط بر يكي از علل اين اختلال متمركز هستند و نياز به درمان هاي يكپارچه تري براي اين اختلال محسوس است. هدف: هدف پژوهش حاضر مقايسه اثربخشي بسته درمان تلفيقي اختلال كودك خواهي با درمان شناختي رفتاري بر خودپنداره جنسي مردان افغانستان بود. روش: طرح پژوهش حاضر از نوع نيمه آزمايشي پيش آزمون – پس آزمون - پيگيري سه ماهه با گروه گواه و دو گروه آزمايش است. جامعه آماري شامل كليه مردان افغان ساكن افغانستان مبتلا به اختلال كودك خواهي بود كه تعداد 30 نفر از آن ها به صورت هدفمند انتخاب و به صورت تصادفي در گروه درمان تلفيقي (10 نفر)، گروه درمان شناختي رفتاري (10 نفر) و گروه گواه (10 نفر) قرار گرفتند. ابزار اندازه گيري در اين پژوهش پرسشنامه چندوجهي خودپنداره جنسي اسنل (1995) بود. شركت كنندگان در گروه درمان تلفيقي تدوين شده توسط پژوهشگر (درمان مبتني بر پذيرش و تعهد، درمان مبتني بر ذهن آگاهي و طرحواره درماني)، محتواي بسته درماني اختلال كودك خواهي را در طي 20 جلسه به صورت فردي دريافت كردند. همچنين شركت كنندگان در گروه شناختي رفتاري، آموزش هاي اين درمان را در طي 8 جلسه و به صورت فردي دريافت نمودند. يافته ها: نتايج تحليل اندازه هاي مكرر نشان داد كه هر دو درمان تلفيقي و درمان شناختي رفتاري در افزايش نمرات خودپنداره جنسي مثبت آزمودني ها مؤثر بودند ولي درمان تلفيقي اختلال كودك خواهي اثربخشي بالاتري داشته است (0.05 P). در ضمن فقط درمان تلفيقي اختلال كودك خواهي در كاهش نمرات خودپنداره جنسي منفي آزمودني ها مؤثر بود (0.05 P). نتيجه‌گيري: مهم ترين وجه تمايز درمان تلفيقي اختلال كودك خواهي نسبت به درمان شناختي رفتاري اين بود كه در درمان تلفيقي، همزمان با رهاسازي تفكر از قيد عادات منفي خودكار و پذيرش اين افكار، بر نقاط قوت، توانمندي هاي فرد و ارزش هاي واقعي فرد تمركز نموده و مشكلات ريشه اي مهارت هاي ارتباطي و جنسي را مورد بررسي و درمان قرار داد و از تأثير بهتري در درمان اين اختلال برخوردار بود. بنابراين از درمان تلفيقي اختلال كودك خواهي براي كمك به تغيير طرحواره‌‌هاي ناسازگار و كاهش نشانه‌‌هاي مجرمين مبتلا به اختلال كودك خواهي استفاده گردد.
  • عنوان نشريه
    علوم روانشناختي
  • عنوان نشريه
    علوم روانشناختي