بررسي تأثير آموزش تلفيقي ذهن ‌آگاهي و معنويت درماني بر مؤلفه هاي توانايي هاي شناختي مادران كودكان كم شنوا

زمينه: كم شنوايي يكي از شايع‌ترين و پيچيده‌ترين آسيب‌هاي حسي است كه علاوه بر ايجاد مشكلاتي براي كودك، چالش‌هايي را نيز براي والدين به خصوص مادر به وجود مي آورد. توانايي هاي شناختي از جمله مؤلفه هايي است كه مي‌تواند به مادران كودكان ناشنوا در مقابله با بحران كمك كند. در زمينه اثربخشي درمان هاي تلفيقي بر مؤلفه هاي توانايي هاي شناختي مادران كودكان ناشنوا مطالعات كمي انجام شده است. هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسي تأثير آموزش تلفيقي ذهن آگاهي و معنويت درماني بر مؤلفه هاي توانايي هاي شناختي مادران كودكان كم شنوا انجام شد. روش: روش پژوهش نيمه آزمايشي، از نوع پيش‎آزمون - پس‎آزمون و پيگيري با گروه گواه بود. جامعه پژوهش شامل تمامي مادران داراي كودكان كم شنواي استان كرمانشاه (340 نفر) در سال 1400-1399 بودند كه با استفاده از روش نمونه گيري هدفمند از نوع در دسترس، 60 نفر به عنوان نمونه انتخاب شده و به صورت تصادفي در دو گروه آزمايش (30 نفر) و گواه (30 نفر) گمارده شدند. جهت جمع‌آوري داده‌ها از پرسشنامه توانايي هاي شناختي نجاتي (1392) در پژوهش حاضر استفاده شد. تحليل داده‎ها نيز با استفاده از تحليل واريانس با اندازه‌گيري مكرر و با بهره‌گيري از نرم‎افزار SPSS25 انجام شد. يافته ها: تحليل داده‎ها نشان داد آموزش تلفيقي ذهن آگاهي و معنويت درماني بر مؤلفه هاي توانايي هاي شناختي مادران داراي كودك كم شنوا اثرگذار بود (0/05 P). نتيجه‌گيري: با توجه به يافته‌هاي به دست آمده، اين نتيجه حاصل مي‌گردد كه آموزش تلفيق ذهن آگاهي و معنويت درماني مي‌تواند به مادران داراي كودك كم شنوا، كمك كند تا آن ها ضمن تقويت تمامي مؤلفه هاي شناختي خود، راحت‌تر با موقعيت‌هاي زندگي روزمره مواجه شده و از خود و فرزند كم شنوا در برابر چالش ها و استرس‌هاي زندگي مراقبت نمايند.