ميزان استفاده از احساس گناه و شرم به‌عنوان كنترل دروني در سرمايه ‌گذاران بخش خصوصي

زمينه: عوامل روانشناختي نقش مهمي در تصميمات اقتصادي افراد دارند. اثرپذيري سرمايه‌گذاران از عواطف و احساسات روانشناختي به‌خصوص احساس گناه و شرم مي‌تواند به‌عنوان ابزار كنترلي براي يكي از مهم‌ترين چالش‌هاي پيش روي سرمايه‌گذاران بخش خصوصي، يعني اجراي تعهدات در قراردادهاي سرمايه‌گذاري ايفاي نقش كند. علي‌رغم اهميت اين عوامل روانشناختي، تحقيقات اندكي درباره ميزان استفاده از اين احساسات در بين سرمايه‌گذاران خصوصي انجام‌گرفته است.هدف: هدف اصلي از اين پژوهش بررسي ميزان استفاده از عوامل روانشناختي شامل احساس گناه و شرم در سرمايه‌گذاران بخش خصوصي به‌عنوان كنترل دروني در اجراي قراردادهاست.روش: 300 نفر از سرمايه‌گذاران استان فارس به شيوه نمونه‌گيري تصادفي ساده انتخاب شده و با استفاده از پرسشنامه محقق ساخته به سؤالات مطرح شده پاسخ دادند. براي تجزيه‌وتحليل داده‌ها از روش تحليل كلاس پنهان شامل آزمون‌هاي نسبت احتمال ونگ-لو-مندل-رابين، لو-مندل-رابين تعديل شده و پارامتريك بوت‌استرپ استفاده شد.يافته‌ها: تحليل داده‌ها با استفاده از روش تحليل كلاس پنهان وجود دو كلاس پنهان را تأييد مي‌كند. گروه اول شامل 50/18 درصد از جمعيت است كه با احتمال 9/6 درصد، به‌هيچ‌عنوان از سازوكار شخص اول اجراي قرارداد (احساس گناه و شرم) استفاده نمي‌كنند و با احتمال 90/4 درصد از آن به طور نسبي استفاده مي‌كنند. گروه دوم شامل 49/82 درصد از جمعيت است كه با احتمال 29/8 درصد، افراد به‌هيچ‌عنوان توجهي به احساس گناه و شرم در سرمايه‌گذاري‌هاي خود ندارند و با احتمال 70/2 درصد از سازوكار شخص اول اجراي قرارداد (احساس گناه و شرم) به طور نسبي استفاده مي‌كنند. نتيجه‌گيري: باتوجه‌به ميزان استفاده از احساس گناه و شرم در سرمايه‌گذاران بخش خصوصي، بايستي سامانه‌هايي طراحي شوند كه توانايي ذخيره و به‌اشتراك‌گذاري شهرت اخلاقي فعالان اقتصادي و معاملات گذشته آن‌ها را با كمترين هزينه دارند.