بررسي و مقايسه تأثير درمان آرام‌سازي حالت و نظم‌جويي هيجان بركاهش مشكلات بدنظم‌جويي هيجاني نوجوانان

زمينه: نوجوانان به طور عمده دركنارآمدن با تغييرات دوره نوجواني دچار مشكل مي شوند و در اين ميان اغلب آنان دچار بدنظم جويي هيجاني مي گردند. هدف: هدف از پژوهش حاضر بررسي و مقايسه تأثير درمان آرام سازي حالت و نظم جويي هيجان بر كاهش مشكلات بدنظم جويي هيجاني نوجوانان بود. روش: روش اين پژوهش نيمه آزمايشي با طرح پيش آزمون، پس آزمون با گروه گواه بود كه ازبين نوجوانان مراجع ه كننده به كلينيك هاي به رويان، رايين، و گلستان شهر اصفهان، 30 نفر از آنان كه با استفاده از پرسشنامه دشواري تنظيم هيجاني (گرتز و رومر، 2004) و مصاحبه باليني دچار بدنظم جويي هيجاني تشخيص داده شدند و شرايط ورود به پژوهش را داشتند انتخاب و در سه گروه (10 نفري) درمان آرام سازي حالت، تنظيم هيجان و گواه به صورت تصادقي قرار داده شدند افراد گروه هاي مداخله 8 جلسه 90 دقيقه اي در طي 8 هفته دريافت نمودند و افراد گروه گواه در ليست انتظار قرار گرفتند و دراين مدت مداخل ه اي دريافت ننمودند. افراد حاضر در پژوهش مجدداً در انتها به به پرسشنامه فوق پاسخ دادند. پس از آن داده ها با استفاده از تحليل كواريانس چند متغيري مورد تحليل قرار گرفت. يافته   ها: يافته ها نشان داد هر دو مداخله تنظيم هيجان و آرام سازي حالت توانست بر بدنظم جويي هيجاني نوجوانان دختر مؤثر واقع شود ولي تأثير مداخله تنظيم هيجان بر كاهش بدنظم جويي هيجاني بيشتر از مداخله آرام سازي حالت بود (0/05 P). نتيجه‌گيري: نتايج پژوهش نشان مي دهد كه درمان تنظيم هيجان نسبت به درمان آرام سازي حالت به دليل محتواي آموزشي و ملموس بودن احتمالاً بيشتر مؤثر بوده است.