بررسي اقتدارگرايي مددجويان زندان مركزي شيراز بر اساس سن، جنسيت و وضعيت خانوادگي

زمينه: يكي از گرايشهاي قوي در انسان، «اقتدارگرايي» يا «قدرت طلبي» است كه شامل افرادي مي‌شود كه در روابط اجتماعيشان مي‌خواهند بر ديگران اعمال سلطه كنند؛ ميخواهند در رأس هرم قدرت خانواده باشند و وقتي در سطحي كلانتر قرار ميگيرند نيز، در پي اعمال سلطه بر زيردستان خود هستند. موقعيت و ﻋﻮاﻣل مختلفي در اﻳﺠﺎد و ﺗﻘﻮﻳﺖ اﻗﺘﺪارﮔﺮاﻳﻲ ﻣﺆﺛﺮﻧﺪ. يكي از مكانهايي كه چنين رفتارهايي در آن به وفور ديده مي‌شود، زندان است. هدف: هدف از پژوهش حاضر، پيش‌بيني ميزان اقتدارگرايي مددجويان زندان مركزي شيراز براساس سن، جنسيت و وضعيت خانوادگي بود. روش: پژوهش حاضر يك مطالعه توصيفي از نوع همبستگي بود. بدين منظور، از ميان زندانيان مركزي شهر شيراز، 374 نفر به روش نمونه‌گيري تصادفي ساده انتخاب شدند. براي جمع آوري اطلاعات از پرسشنامه‌هاي اقتدارگرايي در خانواده اسكينر و همكاران (2005) و شيوۀ فرزندپروري اسكينر و همكاران (2005) استفاده شد. سپس دادهها با استفاده از آزمون t تك متغيره، ضريب هميستگي و تحليل واريانس يك راهه با بهره گيري از نرم‌افزار SPSS22 تجزيه و تحليل شد. يافته ها: يافته‌هاي به دستآمده نشان داد، ميانگين نمرات متغير اقتدارگرايي مددجويان 3/57 بوده كه از نقطۀ برش 3 (ميانگين مقياس) بيشتر است و در سطح 0/01 P معني دار است؛ و حاكي از سطح بالاي اقتدارگرايي مددجويان است. بين سن با رفتار اقتدارگرايي مددجويان زندان مركزي شيراز رابطۀ منفي و معناداري در سطح 0/01 p وجود داشت. همچنين مي‌توان گفت مردان با ميانگين مقياس اقتدارگرايي 3/136 نسبت به زنان، رفتار اقتدارگرايانه بيشتري دارند و در نهايت بين اقتدارگرايي مددجويان با وضعيت خانوادگي آنها (فرزند طلاق، متاركه و گروه عادي) تفاوت معني‌داري وجود دارد و حاكي از بالا بودن رفتار اقتدارگرايانه در فرزندان خانواده طلاق در سطح 0/001 p بود. نتيجه‌گيري: به نظر ميرسد عامل زندان، سن، جنسيت و وضعيت خانواده در ميزان اقتدارگرايي نقش مؤثري دارد. با اين اوصاف توجه به چنين عواملي در ميزان اقتدارگرايي ميتواند در نمونه هاي بيشتر و فرهنگهاي متفاوت براي مديريت رفتاراقتدارگرايي مورد توجه پژوهش‌گران قرار گيرد.