پيش بيني ناگويي هيجاني براساس پردازش اطلاعات هيجاني با ميانجي گري خوافشايي هيجاني در افراد متأهل

زمينه: ناگويي هيجاني نوعي نقص و نارسايي خلقي است كه باعث ناتواني در پردازش شناختي اطلاعات هيجاني و تنظيم هيجان ها مي شود. ناگويي هيجاني همسران يكي از عوامل مؤثر بر ناسازگاري و تعامل زوجين است كه بر روي تعامل و سازگاري ايشان تأثير منفي مي گذارد. اما در زمينه پيش بيني ناگويي هيجاني از طريق توانايي در پردازش اطلاعات هيجاني با ميانجي گري خودافشايي هيجاني در جامعه مورد نظر شكاف تحقيقاتي وجود دارد، بنابراين در اين تحقيق بر پيش بيني ناگويي هيجاني براساس پردازش هيجاني با ميانجي گري خودافشايي هيجاني در افراد متأهل پرداخته مي شود. هدف: هدف از پژوهش حاضر ارائه الگوي ساختاري پيش بيني ناگويي هيجاني براساس پردازش هيجاني با ميانجي گري خودافشايي هيجاني بود. روش: روش پژوهش توصيفي از نوع همبستگي به شيوه معادلات ساختاري است. جامعه پژوهش شامل تمامي زنان متأهل مراجعه كننده به كلينيك هاي مشاوره و مددكاري شهرستان رباط كريم جهت طلاق توافقي در سال 1398 بود كه تعداد 200 نفر به روش نمونه گيري هدفمند از نوع در دسترس انتخاب شدند. به منظور جمع آوري اطلاعات از مقياس فارسي ناگويي هيجاني تورنتو (بشارت، 1393) و مقياس خودافشايي هيجاني (اسنل، 2001) و مقياس فارسي پردازش هيجاني غلامي و ابوالمعالي (1398) استفاده شده است. به منظور تجزيه و تحليل اطلاعات از روش هاي آماري توصيفي و همچنين معادلات ساختاري و از نرم افزارهاي Spss, Lisrel استفاده شد.يافته ها: نتايج نشان داد كه خودافشايي هيجاني در رابطه بين ناگويي هيجاني و پردازش هيجاني نقش واسطه اي ايفا مي كند (0/05 p) و ميان ناگويي هيجاني و پردازش هيجاني با در نظر گرفتن خودافشايي هيجاني به عنوان عامل ميانجي، رابطه غيرمستقيم وجود دارد. نتيجه‌گيري: نتايج اين پژوهش نشان داد كه بين پردازش هيجاني و ناگويي هيجاني ارتباط مستقيم و معنادار وجود دارد به نحوي كه از بين متغيرهاي پردازش هيجاني، متغير هيجانات تضعيف و سركوب شده، ناگويي هيجاني را پيش بيني مي كنند و بطور كلي ناگويي هيجاني در زوجين را مي توان براساس متغيرهاي مذكور پيش بيني كرد. بنابراين، در برنامه هاي پيشگيري و درماني بايد به اين عوامل توجه شود.