بررسي نقش ميانجي‌ گر پاسخ‌ گويي ادراك شده همسر در رابطۀ سلامت خانواده اصلي و كيفيت زناشويي

زمينه: بر اساس مطالعات پيشين، از جمله متغيرهاي مرتبط و تأثيرگذار بر كيفيت زناشويي، سلامت خانواده اصلي و پاسخ‌گويي ادراك شده همسر است. نقش متغيرهاي مذكور بر كيفيت زناشويي زوجين مورد مطالعه قرار گرفته است، اما در مورد نقش ميانجي‌گر پاسخ‌گويي ادارك شده همسر در ارتباط بين سلامت خانواده اصلي و كيفيت زناشويي شكاف پژوهشي وجود دارد. هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسي نقش واسطه‌اي پاسخ‌گويي ادراك شده همسر در رابطۀ سلامت خانواده اصلي و كيفيت زناشويي انجام شد. روش: روش پژوهش، توصيفي همبستگي و از نوع مدل‌يابي معادلات ساختاري بود. جامعه آماري پژوهش شامل تمامي زنان متأهل مراجعه كننده به مراكز مشاوره و خدمات روانشناختي شهر تهران در سال 1401 بود كه از بين آن‌ها 397 نفر به روش نمونه‌گيري در دسترس انتخاب شدند. براي گردآوري داده‌ها از مقياس‌هاي سلامت خانواده اصلي (هاوستات و همكاران، 1985)، كيفيت زناشويي (باسبي و همكاران، 1995)، پاسخ‌گويي ادراك شده همسر (ريس و همكاران، 2017) استفاده شد. جهت تحليل داده‌ها نيز روش مدل‌يابي معادلات ساختاري و نرم‌افزارهاي SPSS22 و Amos22 مورد استفاده قرار گرفت.يافته ها: مدل يابي معادلات ساختاري نشان داد كه سلامت خانواده اصلي هم به صورت مستقيم و هم به صورت غيرمستقيم (از طريق پاسخ گويي ادراك شده) بر كيفيت زناشويي زنان اثر معنادار دارد (0/01 p).نتيجه گيري: با توجه به نتايج به دست آمده به نظر مي‌رسد سلامت خانواده اصلي به واسطۀ بهبود پاسخ‌گويي ادراك شده همسر بر كيفيت زندگي زناشويي اثر مستقيم و غيرمستقيم دارد. سلامت خانواده اصلي به عنوان يك عامل حمايتي به نوبۀ خود منجر به فراخواني پاسخ‌گويي ادراك شده توسط همسر شده و فرد به دليل هيجانات مثبت ناشي از آن‌ها، كيفيت زناشويي بالاتري از خود نشان مي‌دهد.