مقايسه اثربخشي درمان هيجان‌مدار با كاربرد هنر و درمان هيجان‌مدار بر ابرازگري هيجان افراد با سندرم ضربه عشقي

زمينه: سندرم ضربه عشقي يكي از سخت‌ترين و فراگيرترين تجربه‌ها در زندگي افراد است كه ابرازگري هيجان را در افراد دچار مشكل مي كند. پژوهش‌هاي متعدد نشان مي‌دهد درمان هيجان‌مدار بر آسيب‌هاي هيجاني مؤثر است اما تاكنون پژوهشي مبتني بر كاربرد هنر در كنار درمان‌هاي مبتني بر هيجان و تجربه‌گرا انجام نشده است. هدف: پژوهش حاضر با هدف مقايسه اثربخشي درمان هيجان‌مدار با كاربرد هنر و درمان هيجان‌مدار بر ابرازگري هيجان افراد با سندرم ضربه عشقي، انجام شد. روش: طرح اين پژوهش نيمه‌آزمايشي و از نوع پيش‌آزمون، پس‌آزمون و پيگيري سه ماهه با گروه كنترل بود. جامعه پژوهش حاضر مراجعه‌كنندگان 25 تا 45 ساله با سندرم ضربه عشقي به كلينيك‌هاي روانشناختي منطقه 2 شهر تهران بود كه از بين آن‌ها 51 نفر به روش نمونه‌گيري هدفمند انتخاب و به‌صورت تصادفي در سه گروه 17 نفري (دو گروه آزمايش و يك گروه كنترل) جايگزين شدند. ابزار سنجش اين پژوهش سياهه ضربه عشق راس (1999) و پرسشنامه ابرازگري هيجاني كينگ و امونز (1990) بود. براي گروه اول درمان هيجان مدار با كاربرد هنر و گروه دوم درمان هيجان‌مدار گرينبرگ در 12 جلسه 90 دقيقه‌اي اجرا شد. براي تجزيه و تحليل اطلاعات از روش تحليل واريانس اندازه‌گيري مكرر استفاده شد. يافته ها: نتايج حاكي از آن بود كه درمان هيجان‌مدار با كاربرد هنر و درمان هيجان‌مدار منجر به افزايش ابرازگري هيجاني در مراحل پس‌آزمون و پيگيري شده است. همچنين نتايج آزمون تعقيبي بن‌فروني نشان داد درمان هيجان‌مدار با كاربرد هنر بر افزايش ابراز هيجان مثبت، صميميت و ابراز هيجان منفي مؤثرتر از درمان هيجان‌مدار است (0/05 p). نتيجه‌گيري: با توجه به نتايج به دست آمده اين نتيجه حاصل مي‌گردد كه هنر به عنوان كاتاليزوري در كنار درمان هيجان‌مدار از طريق باز كردن نيمكره راست، رسيدن به هسته اساسي تروما، ابرازگري سالم هيجان‌هاي مثبت و منفي و پذيرش احساسات منجر به اثربخشي بيشتر درمان هيجان‌مدار شده است. اجراي اين درمان در گروه‌هاي ديگر و با نمونه‌هاي بيشتر پيشنهاد مي‌شود.