بررسي اثربخشي بستۀ آموزش زيبايي‌شناسي مبتني بر تجارب يادگيري بر نگرش تحصيلي در دانش‌آموزان دختر

زمينه: نگرش‌ها نه فقط در حوزۀ تحصيلي بلكه در تمام زندگي دانش‌آموزان و فعاليت‌هاي آنان نقش اساسي دارند و از عوامل اصلي درك رفتارهاي فردي، اجتماعي و پذيرش خود هستند. مطالعات پيشين نشان داده است كه زيباشناسي مي‌تواند به عنوان يك روش مؤثر در بهبود نگرش دانش‌آموزان در مدارس مورد توجه قرار گيرد، اما در مورد اثربخشي آموزش زيبايي‌شناسي مبتني بر تجارب يادگيري بر نگرش تحصيلي در دانش‌آموزان دختر، شكاف پژوهشي وجود دارد. هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسي اثربخشي بستۀ آموزش زيبايي‌شناسي مبتني بر تجارب يادگيري بر نگرش تحصيلي در دانش‌آموزان دختر انجام شد. روش: روش پژوهش حاضر، نيمه‌‌ آزمايشي از نوع پيش آزمون – پس آزمون با گروه گواه بود. جامعۀ آماري پژوهش شامل تمامي دانش‌آموزان دختر مقطع متوسطه اول شهر همدان بود كه در سال تحصيلي 1400-1399 مشغول به تحصيل بودند. نمونۀ آماري پژوهش (40 نفر) از طريق نمونه‌گيري خوشه‌اي تصادفي چند مرحله‌اي انتخاب شده و به طور تصادفي در دو گروه آزمايش و گواه گمارش شدند. مداخلۀ آموزش زيبايي شناسي بر اساس نظريۀ تجارب يادگيري (محقق ساخته) به مدت 10 جلسۀ 45 دقيقه‌اي براي اعضاي گروه آزمايش اجرا شد، اما اعضاي گروه گواه هيچ گونه آموزشي دريافت نكردند. ابزار جمع‌آوري اطلاعات در اين پژوهش، پرسشنامه نگرش تحصيلي (سكر، 2011) بود. تحليل داده‌ها در پژوهش حاضر با استفاده از آزمون تحليل كواريانس تك متغيري و با بهره‌گيري از نرم افزار SPSS-22 انجام شد. يافته ها: داده‌هاي حاصل از تحليل كوواريانس در اين پژوهش نشان داد كه آموزش بستۀ آموزشي زيبايي شناسي مبتني بر تجارب يادگيري بر نگرش تحصيلي دانش آموزان دختر معنادار بود 0/01 P. نتيجه‌گيري: نتايج به دست آمده از پژوهش حاضر نشان داد كه آموزش زيبايي شناسي باعث شد دانش آموزان، نگرش تحصيلي مثبتي در يادگيري از خود نشان دهند. به عبارت ديگر، توجه به عواطف و احساسات دانش‌آموزان مي‌تواند نگرش تحصيلي آنان را بهبود دهد