مقايسه اثربخشي آموزش تيپ‌شناسي شخصيت مايرز/بريگز و آموزش مبتني بر طرحواره بر بهزيستي روانشناختي دانشجويان دانشگاه امام جواد شهر يزد

زمينه: بهزيستي روانشناختي از عوامل مؤثر بر عملكرد تحصيلي دانشجويان است. در مطالعات مختلف، مداخله هاي متعددي به تعيين اثربخشي بر بهزيستي روانشناختي پرداخته اند و نتايج متفاوتي گزارش شده است؛ به اين صورت كه در برخي بهبود بهزيستي روانشناختي با آموزش تيپ شناسي شخصيت مايرز/بريگز و در برخي با آموزش مبتني بر طرحواره مشاهده شده است، ولي تاكنون مطالعه اي به بررسي مقايسه اي اين دو رويكرد و نتيجه آن بر بهزيستي روانشناختي دانشجويان نپرداخته است. هدف: هدف از اين پژوهش مقايسه اثربخشي آموزش تيپ شناسي شخصيت مايرز/بريگز و آموزش مبتني بر طرحواره بر بهزيستي روانشناختي دانشجويان بود. روش: روش پژوهش حاضر نيمه آزمايشي از نوع پيش آزمون و پس آزمون با گروه گواه به همراه پيگيري دو ماهه بود. جامعه آماري شامل تمامي دانشجويان دانشگاه امام جواد شهر يزد در سال 1402 بود كه از ميان آن ها 60 نفر با استفاده از روش نمونه گيري در دسترس انتخاب شدند 20 نفر آن ها در گروه گواه و در هر گروه آزمايش 20 نفر قرار گرفتند. براي گردآوري اطلاعات از پرسشنامه بهزيستي روانشناختي (ريف، 1989) استفاده شد. براي مداخلات آموزشي گروه هاي آزمايش نيز از بسته هاي آموزشي تيپ شناسي شخيصتي كاترين مايرز و ليندا كربي ترجمه آرسام هورداد (1400) و بسته آموزش مبتني بر طرحواره يانگ و همكاران (1950) استفاده شد. اعضاي گروه گواه هيچ گونه مداخله‌اي دريافت نكردند. براي تحليل داده‌ها از روش‌هاي آمار توصيفي و همچنين تحليل واريانس با اندازه گيري مكرر در نرم‌افزار SPSS نسخه 26 استفاده شد. يافته ها: يافته‌ها نشان داد كه آموزش تيپ شناسي شخصيت مايرز/بريگز و آموزش مبتني بر طرحواره باعث افزايش بهزيستي روانشناختي دانشجويان مي شود (05/0 p ). همچنين نتايج نشان داد كه بين اثربخشي آموزش تيپ شناسي شخصيت مايرز/بريگز و آموزش مبتني بر طرحواره بر بهزيستي روانشناختي تفاوت معنادار وجود دارد و اثرگذاري گروه آموزش مبتني بر طرحواره بيشتر از آموزش تيپ شناسي شخصيت مايرز/بريگز مي باشد. نتيجه‌گيري: مهم‌ترين كاربرد مبتني بر يافته‌هاي به دست آمده از اين مطالعه، توسعه و بهينه‌سازي برنامه‌هاي آموزشي و تربيتي مبتني بر شخصيت‌شناسي مايرز/بريگز براي بهبود بهزيستي روانشناختي افراد است. همچنين يافته هاي اين پژوهش مي‌تواند راهنمايي براي مديران آموزشي باشد كه چگونه راهبردهاي مناسب و اثربخش براي بهبود روانشناختي دانشجويان و فراگيران خود را طراحي كنند.