بررسي رابطه نشاط معنوي، پيشرفت تحصيلي، خلاقيت و نگرش ‌هاي اجتماعي با موفقيت‌هاي جوانان ورزشكار حرفه‌اي با نقش ميانجي سلامت‌ روان (با نگاه تدوين مدل توفيقات ورزشي)

زمينه: سلامت ورزشكاران با توجه به فشار بالاي انتظار كسب نتيجه، تحت تأثير بوده و با توجه به اهميت عملكرد تحصيلي و عوامل اجتماعي جوانان، ايجاد تعادل در چنين شرايطي نياز به مداخلات پژوهش محور مي‌باشد. هدف: بررسي رابطه نشاط معنوي، پيشرفت تحصيلي، خلاقيت، و نگرش‌هاي اجتماعي با موفقيت‌هاي جوانان ورزشكار حرفه‌اي با نقش ميانجي سلامت­ روان (با نگاه تدوين مدل توفيقات ورزشي) بود. روش: پژوهش حاضر از نوع همبستگي است كه روابط بين متغيرها بوسيله مدل‌يابي معادله ساختاري بررسي شد. جامعه تمامي ورزشكاران حرفه‌اي تيم‌هاي ملي بودند كه 165 نفر (89 پسر و 76 دختر) رده سني جوانان (15 الي 18 سال)، رشته‌هاي انفرادي و گروهي به‌صورت در دسترس و هدفمند انتخاب شدند. از پرسشنامه سلامت (GHQ)، خلاقيت راودسپ (1999)، نگرش‌هاي اجتماعي افروز و جردن (1976)، نشاط معنوي (SVS) چپريان و افروز (1395)، پيشرفت تحصيلي، و موفقيت ورزشي به‌عنوان ابزار استفاده شد. جهت تحليل داده‌ها از روش تحليل مسير و آزمون سوبل به‌وسيله نرم‌افزار ليزرل انجام گرفت. يافته‌ها: بين نشاط معنوي، خلاقيت، سلامت روان، و پيشرفت تحصيلي با موفقيت رابطه معنادار، اما بين نگرش اجتماعي با موفقيت رابطه معناداري وجود ندارد. بين نشاط معنوي، خلاقيت، نگرش‌هاي اجتماعي با سلامت­روان رابطه معنادار بود، اما بين پيشرفت تحصيلي با سلامت روان رابطه معناداري وجود ندارد. سلامت­روان نقش ميانجي معناداري ميان نشاط معنوي و خلاقيت با موفقيت دارد، اما رابطه‌اي در پيشرفت تحصيلي و نگرش‌اجتماعي يافت نشد. نتيجه‌گيري: با توجه به برازش مطلوب مدل ساختاري، حفظ سلامت­روان ورزشكاران حرفه‌اي از ابعاد گوناگون مي‌تواند بر موفقيت ورزشي جوانان اثرگذار باشد.