ارتباط ساختاري كمال گرايي بر اضطراب پيشرفت تحصيلي با نقش ميانجي گر هوش معنوي و شادكامي

زمينه: اضطراب پيشرفت تحصيلي به عنوان يك مسئله آموزشي همه ابعاد سيستم آموزشي را تحت تأثير قرار مي دهد. اين سازه به يك نگراني جهاني در محيط‌هاي آموزشي كنوني تبديل شده است و در نظام‌هاي آموزشي گستره قابل توجهي دارد. مسئله اين است روابط متغيرهاي مختلفي با اضطراب پيشرفت تحصيلي تأييد شده است. اما روابط متغيرهايي مانند كمال گرايي، هوش معنوي و شادكامي در قالب روابط ساختاري مغفول واقع شده است و در اين زمينه شكاف تحقيقاتي عمده اي وجود دارد.هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسي مدل يابي روابط ساختاري كمال‌گرايي با اضطراب پيشرفت تحصيلي براساس نقش واسطه گري هوش معنوي و شادكامي در طلاب شهر بابـل انجام شد.روش: جامعه آماري كليه طلاب پسر شهر بابل در سال تحصيلي 1400-1399 بودند كه تعداد 220 نفر، به روش نمونه گيري تصادفي ساده انتخاب شدند. براي جمع آوري اطلاعات از پرسشنامه هاي كمال گرايي (هيل و همكاران، 2004)، هوش معنوي (عبداله زاده و همكاران، 1387)، شادكامي (آكسفورد، 1989) و اضطراب پيشرفت تحصيلي (الپرت و هابر، 1960) به عنوان ابزار پژوهش استفاده شد. از روش مدل يابي معادلات ساختاري براي تجزيه وتحليل داده‌ها با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه 22 در سطح آماري 0/05 استفاده شد.يافته ها: نتايج مدل يابي معادلات ساختاري نشان داد كه داده ها با مدل مفهومي برازش قابل قبولي داشته و مورد تأييد قرار گرفت. مطابق با مدل ساختاري پژوهش كمال گرايي، اثر معناداري بر روي هوش معنوي، شادكامي و اضطراب پيشرفت تحصيلي، هوش معنوي و شادكامي بر روي اضطراب پيشرفت تحصيلي داشت. هم چنين هوش معنوي و شادكامي در ارتباط بين كمال گرايي و اضطراب پيشرفت تحصيلي نقش ميانجي داشتند (0/01 P). نتيجه‌گيري: باتوجه به نتايج اين مطالعه مي توان پيشنهاد كرد به منظور كاهش اضطراب پيشرفت تحصيلي طلاب مي توان از مداخله هايي كه در راستاي شناخت، بينش و تغيير نگرش درباره افكار خود نسبت به اضطراب تحصيلي هدايت مي كنند، استفاده شود.