مدل يابي معادلات ساختاري رابطه بين ويژگي هاي شخصيتي با گرايش به اعتياد در نوجوانان: نقش ميانجي گر بهزيستي هيجاني

زمينه: تحقيقات نشان داده است گرايش به اعتياد تحت تأثير ويژگي هاي شخصيتي و از طريق متغيرهاي ميانجيگر از جمله بهزيستي هيجاني به عنوان ارزش هاي عاطفي هيجاني شناختي و تجربه ذهني عواطف مثبت و رضايت از زندگي تحت تأثير قرار گيرد اما در جامعه مورد تحقيق در اين زمينه خلاء پژوهشي وجود دارد.هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسي مدل يابي معادلات ساختاري رابطه بين ويژگي هاي شخصيتي با گرايش به اعتياد در نوجوانان: نقش ميانجي گر بهزيستي هيجاني انجام شده است.روش: اين پژوهش از نوع توصيفي-همبستگي با معادلات ساختاري بود. جامعه آماري پژوهش حاضر، تمامي دانش‌آموزان پسر مقطع متوسطه دوم دبيرستان‌هاي دولتي شهر رشت در سال تحصيلي 1400-1399 به تعداد 16451 دانش آموز بود. جهت تعيين حجم نمونه، تعداد 300 دانش آموز پسر، با روش نمونه گيري خوشه اي چندمرحله اي به عنوان نمونه پژوهش انتخاب و پرسشنامه هاي پنج عاملي شخصيت نئو (كاستا و مك گري، 1970)، مقياس بهزيستي هيجاني (كييز و همكاران، 2002) و پرسشنامۀ گرايش به اعتياد (فرجاد و همكاران، 1385) را تكميل نمودند. داده ها با ضريب همبستگي پيرسون، تحليل مسير و معادلات ساختاري و با نرم افزار SPSS-19 و AMOS-22 تحليل شد.يافته ها: نتايج نشان داد اثر مستقيم برون گرايي (0/21) و روان آزردگي (0/22) بر گرايش به اعتياد معني دار است (0/05 P). همچنين اثر غيرمستقيم روان آزردگي از طريق بهزيستي هيجاني بر گرايش به اعتياد معني دار بود.نتيجه‌گيري: با توجه به نتايج به دست آمده مي توان گفت ويژگي هاي شخصيتي برون گرايي و روان آزردگي به صورت مستقيم و روان آزردگي به شكل غير مستقيم و با ميانجي گري بهزيستي هيجاني بر سطح گرايش به اعتياد اثر داشتند؛ لذا با تمركز بر نتايج پژوهش حاضر مي توان زمينه كاهش گرايش به اعتياد در نوجوانان را مهيا كرد.