اثربخشي زوج‌درماني متمركز بر شفقت بر دل بستگي زناشويي و صميميت عاطفي زوج هاي ناسازگار

زمينه: ناسازگاري زناشويي با افزايش اضطراب و اجتناب دل‌بستگي و كاهش صميميت عاطفي همراه است كه ضرورت زوج‌درماني را افزايش مي‌دهد. باوجوداين، در زمينۀ تأثير زوج‌درماني متمركز بر شفقت بر اضطراب دل‌بستگي، اجتناب دل‌بستگي و صميميت عاطفي در زوج‌هاي ناسازگار، شكاف پژوهشي ديده مي‌شود.هدف: پژوهش حاضر با هدف تعيين اثربخشي زوج‌درماني متمركز بر شفقت بر دل‌بستگي زناشويي و صميميت عاطفي زوج هاي ناسازگار انجام شد.روش: اين پژوهش از نوع طرح پيش‌آزمون - پس‌آزمون همراه با گروه گواه بود. جامعه آماري شامل تمامي زوج‌هاي ناسازگار مراجعه كننده به مراكز مشاوره و خدمات روانشناختي سيفا، بهين و همراز شهر خرم‌آباد در سال 1402 بودند. نمونه‌اي به تعداد 20 زوج با روش نمونه‌گيري هدفمند در دو گروه آزمايش و گواه قرار گرفتند. سنجش زوج‌ها بر اساس پرسشنامه سبك‌هاي دل‌بستگي همسران (كيان زاده، 1388) و پرسشنامه ارزيابي شخصي صميميت در روابط (شفر و اولسون، 1981) در دو مرحله پيش‌آزمون و پس‌آزمون در هر دو گروه انجام شد. گروه آزمايش زوج‌درماني متمركز بر شفقت را طي 8 جلسه 60 دقيقه‌اي دريافت كردند. براي تحليل داده‌ها از آزمون تحليل كوواريانس و نرم‌افزار SPSS نسخه 27 استفاده شد.يافته‌ها: يافته‌هاي پژوهش حاضر نشان داد زوج‌درماني متمركز بر شفقت بر كاهش اضطراب دل‌بستگي و اجتناب دل‌بستگي و نيز افزايش صميميت عاطفي زوجين ناسازگار مؤثر بود (0/01 p).نتيجه‌گيري: با توجه به يافته‌هاي به‌دست‌آمده زوج‌درماني متمركز بر شفقت با تأكيد بر همدلي و شفقت با خود و همسر، تعامل مبتني بر شفقت با همسر، مواجهه مبتني بر حل مسئله با چالش‌ها و مشكلات زناشويي، پذيرش خويشتن و همسر با همه نقاط قوت و ضعف و كلام و رفتار مشفقانه موجب بهبود اضطراب دل‌بستگي، اجتناب دل‌بستگي و صميميت عاطفي زوجين ناسازگار مي‌شود. بنابراين مي‌توان از زوج‌درماني متمركز بر شفقت براي بهبود اضطراب دل‌بستگي، اجتناب دل‌بستگي و صميميت عاطفي زوجين ناسازگار استفاده كرد. در قسمت نتيجه‌گيري طبق نظر داور محترم و بر اساس رويه موجود در آخرين مقاله‌هاي چاپ‌شده مجله به مهم‌ترين كاربرد مبتني بر يافته‌هاي به‌دست‌آمده اشاره شده است.