ارائه مدل حرمت خود و اعتياد به اينترنت در دانش‌آموزان مدارس متوسطه بر اساس قلدري مجازي با نقش ميانجي‌گر ناگويي هيجاني

زمينه: امروزه آسيب‌هاي اجتماعي جديدي در سطح مدارس پديد آمده كه زندگي شخصي و تحصيلي بسياري از دانش‌آموزان را تحت‌الشعاع قرار داد. با توجه به اهميت قلدري مجازي، اعتياد به اينترنت و ناگويي هيجاني و همچنين شكاف تحقيقات در زمينه ارائه يك الگوي منسجم در اين زمينه و انجام مطالعات بيشتر ضروري به نظر مي‌رسد.هدف: هدف پژوهش حاضر ارائه مدل حرمت خود و اعتياد به اينترنت در دانش‌آموزان مدارس متوسطه بر اساس قلدري مجازي با نقش ميانجي‌گر ناگويي هيجاني بود. روش: پژوهش حاضر توصيفي از نوع مطالعات همبستگي و معادلات ساختاري بود. جامعه آماري پژوهش شامل تمامي دانش‌آموزان دختر مدارس متوسطه دوم شهر ياسوج شهر ياسوج در سال تحصيلي 1402-1401 بود. تعداد 250 نفر به روش نمونه‌گيري خوشه‌اي چندمرحله‌اي انتخاب و به پرسشنامه‌هاي قلدري مجازي ستين و همكاران (2011)، حرمت خود روزنبرگ (1963)، اعتياد به اينترنت يانگ (1999) و ناگويي هيجاني بگبي و همكاران (1994) پاسخ دادند. در نهايت داده‌ها جمع‌آوري و به روش‌هاي همبستگي پيرسون و معادلات ساختاري به كمك نرم‌افزارهاي SPSSV19 و AMOSV20 مورد تحليل قرار گرفتند.يافته ها: نتايج نشان داد قلدري مجازي اثر مثبت، مستقيم و معني‌داري بر ناگويي هيجاني و اعتياد به اينترنت و اثر منفي، مستقيم و معني‌داري بر حرمت خود داشت (0.01 P). همچنين ناگويي هيجاني نقش ميانجي‌گر در رابطه بين قلدري مجازي با حرمت خود و اعتياد به اينترنت داشته است (0.01 P).نتيجه‌گيري: در نهايت مي‌توان گفت مدل نهايي پژوهش از برازش مطلوبي برخوردار بوده و لذا آگاهي معلمان، مديران، والدين، دانش‌آموزان و ساير متخصصان حوزه تعليم و تربيت از متغيرهاي اين مدل مي‌تواند از بروز آسيب‌هاي اجتماعي نوپديد در مدارس كمك كننده باشد.