نقش ميانجي‌ گري پريشاني روانشناختي و خودكارآمدي در تبيين روابط علّي بين راهبردهاي تنظيم هيجان و تبعيت از درمان در بيماران عروق كرونري قلب

زمينه: بيماري‌هاي مزمن مانند بيماري‌هاي قليي عروقي علاوه بر علائم جسماني، تغييرات روانشناختي را نيز در بيماران به وجود مي‌آورند، كه مي‌تواند آسيب‌هاي ناشي از اين بيماري را براي افراد و جامعه افزايش دهد. ازاين رو ضرورت پژوهش در مورد بررسي عوامل روانشناختي اين بيماران در جهت افزايش سلامت روان آن‌ها ضروري است.هدف: پژوهش حاضر با هدف تعيين نقش ميانجي‌گري پريشاني روانشناختي و خودكارآمدي در تبيين روابط علّي بين راهبردهاي تنظيم هيجان و تبعيت از درمان در بيماران عروق كرونري قلب انجام شد.روش: روش پژوهش حاضر، توصيفي و از نوع همبستگي و معادلات ساختاري بود. جامعۀ آماري پژوهش شامل تمامي بيماران مبتلا به عروق كرونري بود كه در سال 1401 به بيمارستان شهيد چمران اصفهان مراجعه كرده بودند. نمونۀ آماري شامل 218 نفر از بيماران مبتلا به عروق كرونري بود كه با روش نمونۀ گيري هدفمند و بر اساس معيارهاي ورودي پژوهش انتخاب شدند. ابزارهاي مورد استفاده در پژوهش حاضر شامل پرسشنامه‌هاي تبعيت از درمان بيماري هاي مزمن (سيدفاطمي و همكاران، 1397)، پريشاني روانشناختي (لاويبند، 1995)، خودكارآمدي مديريت بيماري قلبي-عروقي (استكا و همكاران، 2015) و نظم‌جويي شناختي هيجان (گارنفسكي و همكاران، 2006) بود. تجزيه و تحليل اطلاعات با استفاده از استنباط‌هاي مقايسه دو يا چندگانه و رابطه‌اي در تحليل داده‌ها و نرم‌افزار SPSS.22 و Amos.22 مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت.يافته ها: يافته‌هاي پژوهش حاضر نشان داد، مدل علّي تبعيت از درمان بر اساس راهبردهاي تنظيم هيجان با نقش ميانجي پريشاني روانشناختي و خودكارآمدي در بيماران مبتلا به عروق كرونري قلب برازش خوبي دارد (0/05 P).نتيجه‌گيري: نتايج اين پژوهش مي‌تواند به بيماران مبتلا به عروق كرونري كمك كند تا با استفاده از مديريت پريشاني روانشناختي و خودكارآمدي مديريت بيماري قلبي-عروقي به راهكارهاي مؤثري براي مقابله با بيماري و رسيدن به يك پيامد پزشكي و روانشناختي مفيد دست يابند.