اثربخشي زوج‌ درمانگري متمركز بر شفقت بر ابرازگري هيجاني مثبت و منفي و ابرازگري صميميت در زوج‌هاي ناسازگار

زمينه: كاهش ابرازگري هيجاني مثبت، ابرازگري صميميت و افزايش ابرازگري هيجاني منفي با ناسازگاري زناشويي رابطه دارد. بهبود ابرازگري در زوج‌هاي ناسازگار از طريق مداخله‌هاي زوج‌درماني، به‌ويژه زوج‌درمانگري متمركز بر شفقت، مهم است، اما در تأثير زوج‌درمانگري متمركز بر شفقت بر ابرازگري هيجاني در جامعه موردمطالعه، شكاف تحقيقاتي ديده مي‌شود.هدف: پژوهش حاضر با هدف تعيين اثربخشي زوج‌درمانگري متمركز بر شفقت بر ابرازگري هيجاني مثبت و منفي و ابرازگري صميميت در زوج‌هاي ناسازگار انجام شد.روش: اين پژوهش از نوع طرح پيش‌آزمون-پس‌آزمون همراه با گروه گواه بود. جامعه آماري شامل تمامي زوج‌هاي ناسازگار مراجعه‌كننده به مراكز مشاوره و خدمات روانشناختي سيفا، بهين و همراز شهر خرم‌آباد در سال 1402 بودند. نمونه‌اي به تعداد 20 زوج واجد شرايط با روش نمونه‌گيري هدفمند از نوع در دسترس در دو گروه آزمايش و گواه قرار گرفتند. سنجش زوج‌ها بر اساس پرسشنامه ابرازگري هيجاني (كينگ و امونز، 1990) در دو مرحله پيش‌آزمون و پس‌آزمون در هر دو گروه انجام شد. گروه آزمايش زوج‌درمانگري متمركز بر شفقت (لطفي و همكاران، 1400) را طي 8 جلسه 60 دقيقه‌اي دريافت كردند. براي تحليل داده‌ها از آزمون تحليل كوواريانس و نرم‌افزار SPSS نسخه 27 استفاده شد.يافته ‌ها: يافته‌هاي پژوهش حاضر نشان داد زوج‌درماني متمركز بر شفقت بر افزايش ابرازگري هيجاني مثبت، كاهش ابرازگري هيجاني منفي و نيز افزايش ابرازگري صميميت زوج‌هاي ناسازگار مؤثر است (0/01 p).نتيجه‌گيري: با توجه به يافته ها زوج‌درمانگري متمركز بر شفقت با تقويت هيجان‌هاي مثبت و سازگارانه در زوج‌ها، كاهش هيجان‌هاي منفي زوج‌ها، تشويق زوج‌ها به ابراز شفقت كلامي و رفتاري و همدلي نسبت به همسر و درك نقاط قوت و ضعف خويش و همسر موجب بهبود ابرازگري هيجاني در زوج‌هاي ناسازگار مي‌شود. بنابراين مي‌توان از زوج‌درماني متمركز بر شفقت براي بهبود ابرازگري هيجاني زوج‌هاي ناسازگار استفاده كرد.