اثركاربرد بيوچار اصلاح شده اسيدي بر رشد رويشي و اجزاي عملكرد گياه كينوا در يك خاك آهكي متاثر از نمك

يكي از راه‌هاي استفاده و بهره برداري از اراضي شور استفاده از ارقام متحمل به شوري مانند گياه كينوا (Chenopodium quinoa) است. از طرفي استفاده از بيوچار pH خاك را افزايش مي‌دهد و در خاك‌هاي قليايي و آهكي ممكن است در دسترس بودن عناصر را كاهش دهد. لذا اصلاح بيوچار با اسيد‌ها مي‌تواند سبب افزايش قابليت دسترسي به عناصر غذايي موجود در بيوچار مي-شود. هدف از اين پژوهش بررسي اثر بيوچار برنج و بيوچار اسيدي شده بر عملكرد و اجزاي عملكرد گياه كينوا در يك خاك آهكي متاثر از نمك مي‌باشد. آزمايشي فاكتوريل در قالب طرح كاملاً تصادفي در 4 تكرار به ‌صورت گلداني به اجرا در آمد. فاكتورها شامل 3 نوع بيوچار (اصلاح نشده برنج، اصلاح شده برنج با روش پيش اسيدي و اصلاح شده برنج با روش پس اسيدي) و سطوح مختلف بيوچار (0، 2 و 5 درصد وزني) بودند. نتايج نشان داد كه بيوچار اسيدي شده برنج بر تمامي ويژگي‌هاي رشد رويشي در سطح احتمال يك درصد (0.01 P) معني‌دار شد. نتايج نشان داد بيشترين مقدار وزن خشك گياه 8.82 گرم در بوته، ارتفاع 77.50 سانتي‌متر، وزن هزار دانه 3.17 گرم در بوته و شاخص برداشت 45.03 از تيمار 5 درصد بيوچار برنج پس اسيدي به دست آمد كه نسبت به تيمار 5 درصد بيوچار اسيدي نشده برنج به ترتيب افزايشي معادل (81.97)، (56.77)، (32.17) و (7.06) درصد داشت. به طور كلي مي‌توان گفت كه استفاده از بيوچار برنج اصلاح شده (پيش اسيدي و پس اسيدي) نقش مثبتي در افزايش ويژگي‌هاي رشد رويشي گياه كينوا داشت.