طراحي يك الگوي كارا براي مديريت هزينه‌هاي درمان غيرجراحي سرطان در ايران

زمينه و هدف : سلامت انسان‌ها يك حق اساسي و يك سرمايه ارزشمند براي تمام افراد يك جامعه در هر سطح و طبقه اجتماعي است، وجود يك نظام سلامت قدرتمند و پايدار در يك كشور، نشان از ثبات همه جانبه آن جامعه مي‌باشد. سه مشخصه اصلي براي ارزيابي عملكرد نظام سلامت شام؛ وضعيت سلامت جامعه، رضايتمندي شهروندان از خدمات ارائه شده توسط بخش سلامت و محافظت در برابر خطرات مالي است. لذا هدف از اين مطالعه تعيين و طراحي يك الگوي كارا براي مديريت هزينه‌هاي درمان غيرجراحي سرطان در ايران است. روش بررسي: اين يك مطالعه توصيفي ـ تحليلي با روش پيمايشي مي‌باشد كه در سال 1398 انجام شد. شيوۀ گردآوري داده‌ها كتابخانه اي(از طريق بررسي سوابق بيمارستاني) و ابزار مورد استفاده پرسشنامه بوده است. بدين منظور نمونه‌اي در دسترس مشتمل بر 50 نفر از نخبگان حوزه‌هاي  مديريت خدمات سلامت و اقتصاد سلامت انتخاب و از ايشان خواسته شد به پرسشنامه طراحي شده پاسخ دهند. داده هاي جمع آوري شده با استفاده از آماره هاي اصلي مورد استفاده در تكنيك دلفي اندازه هاي مركزي (ميانگين، ميانه و نما) و شاخص پراكندگي انحراف معيار و محدود ه ي ميان چاركي بوده است. يافته‌ها: ميزان واريانس هاي استخراج شده بعد مديريت هزينه ويزيت 0.529، بعد مديريت هزينه تشخيص 0.518، بعد مديريت هزينه بستري 0.494، بعد مديريت هزينه شيمي درماني 0.496 و بعد مديريت هزينه پرتو درماني 0.501 مي باشد كه تقريباً نشان دهنده بالاتر بودن ميزان واريانس هاي استخراج شده از 0.5 مي باشد، هم‌چنين همه مقادير AVE ابعاد الگو از پايايي تركيبي كمتر مي باشد پس شرط روايي همگرا برقرار مي باشد. نتيجه‌گيري: نتايج مطالعه حاضر نشان داد كه هزينه هاي درمان غيرجراحي سرطان را مي توان در 5 شاخص اصلي شامل هزينه ويزيت، تشخيص، بستري، پرتو درماني و شيمي درماني طبقه‌بندي نمود.