مقايسه دو سيستم طراحي درمان TiGRT و CorePLAN در راديوتراپي تطبيقي سه بعدي با استفاده از شاخص شايستگي fEUD جهت بهينه‌سازي درمان

زمينه و هدف: انتخاب درست يك سيستم طراحي درمان، نقش بسزايي در درمان مؤثر دارد. محدود بودن توزيع دز به اندام‌هاي هدف تابش، از اصلي‌ترين اهداف پرتو درماني مي‌باشد. لذا هدف از اين مطالعه تعيين و مقايسه دو سيستم طراحي درمان TiGRT و CorePLAN در راديوتراپي تطبيقي سه بعدي با استفاده از شاخص شايستگي fEUD جهت بهينه سازي درمان بود.روش بررسي: اين يك مطالعه گذشته‌نگر كه در سال 1402 انجام شد، به منظور مقايسه شايستگي درمان در دو سيستم طراحي درمان Core PLAN و TiGRT، تعداد 20 طرح درماني براي درمان تومورهاي ناحيه سر و گردن و پروستات طراحي شد. مقادير مربوط به  OARو EUD ارگان‌هاي هدف مورد مطالعه، محاسبه و با هم مقايسه شدند. هيستوگرام دوز حجم هم‌چنين نتايج هر طرح درماني با استفاده از شاخص fEUD با هم مقايسه و بررسي شدند، داده‌هاي جمع‌آوري شده با استفاده از آزمون‌هاي آماري تي دانشجويي تجزيه و تحليل شدند. يافته‌ها: طرح‌هاي توليدي تومورهاي ناحيه سروگردن و پروستات براي دو سيستم طراحي درمان، عملكرد مشابه و قابل مقايسه‌اي داشتند(0.46=p)، اما در سيستم Core PLAN به دليل بالاتر بودن شاخص fEUD نسبت به TiGRTبافت‌هاي سالم كمتر در خطر تشعشع واقع شدند. استفاده از شاخص  fEUD همانند مدل‌ها و پارامترهاي مبتني بر بيولوژي در حين استفاده از سيستم‌هاي طراحي درمان، بهينه‌سازي درمان در پرتودرماني را برجسته مي‌كند.  نتيجه‌گيري: از شاخص fEUD مي‌توان براي مقايسه نتايج دو سيستم طراحي درمان استفاده كرد. بر اساس اين شاخص، سيستم درماني CorePLAN براي درمان‌هاي پيچيده يا چالش برانگيز، جايي كه بهينه‌سازي و كيفيت طرح درماني بسيار مهم است، مناسب‌ است، اماTiGRT  براي درمان هاي معمولي جايي كه كارايي و سهولت استفاده مهم است، مناسب مي‌باشد.