ارتباط عوامل خطرساز آسم با شدت بيماري در كودكان مبتلا به آسم 7 تا 12 سال

زمينه و هدف: آسم شايع‌ترين بيماري مزمن در كودكان است  كه شيوع آن در سراسر جهان به طور پيوسته در حال- افزايش است. 10ـ5 درصد بيماران از بيماري شديد رنج مي‌برند كه منجر به محدوديت در فعاليت روزانه و اختلال خواب و هم‌چنين حملات مكرر مي‌شود، لذا هدف از اين مطالعه تعيين و بررسي ارتباط عوامل خطرساز آسم با شدت بيماري در كودكان مبتلا به آسم سنين بين 7 تا 12 سال بود.روش‌ بررسي: اين يك مطالعه توصيفي ـ مقطعي مي‌باشد كه بر روي 200  كودك مبتلا به آسم با سن 12ـ7  سال مراجعه كننده به كلينيك‌هاي آسم و آلرژي دانشگاه علوم پزشكي اروميه طي سال‌هاي 1400ـ1399 به روش نمونه‌گيري تصادفي ساده انجام شد. چك ليست جمع‌آوري داده‌ها شامل 4 بخش؛ اطلاعات دموگرافيك، تولد، شاخص توده بدني و آسم بود. شدت آسم طبق آسم ملي آستراليا به سه دسته خفيف، متوسط و شديد تقسيم شد. علايم باليني شامل؛ تنگي نفس، سرفه در طول و شب و هم‌چنين علايم روزانه در نظر گرفته شد. استفاده، عدم استفاده و دفعات استفاده از بتا آگونيست‌هاي استنشاقي ثبت شد. حجم بازدمي اجباري نيز محاسبه شد. داده‌هاي جمع‌آوري شده با استفاده از آزمون‌هاي كولموگروف ـ اسميرنوف، كاي دو و اسپيرمن تجزيه و تحليل شدند.يافته‌ها: ميانگين سني شركت‌كنندگان 2.1±8.8 بود، 53.5 درصد از كودكان آسم خفيف، 34.5 درصد آسم متوسط و 12 درصد آسم شديد داشتند. رابطه معني‌داري بين شدت آسم و شاخص توده بدني، سن تولد و نوع زايمان در دختران و پسران مبتلا به آسم وجود داشت(0.001 p) شايع‌ترين علايم باليني سرفه(48.06 درصد) و تنگي نفس(9.95 درصد) بود كه 28.16 درصد اين علايم در حين راه رفتن و شب و 13.83 درصد به صورت روزانه گزارش شد. مصرف بتااگونيست استنشاقي در تمامي كودكان گزارش شده و فراواني آن در 32 درصد موارد به صورت كمتر از 2 بار در هفته و 53.5 درصد از كودكان حجم بازدمي اجباري بالاي80 درصد داشتند. نتيجه‌گيري: شدت آسم در كودكان با شاخص توده بدني بالا و متولد شده با زايمان سزارين بالا مي‌باشد و هم‌چنين در كودكان متولد شده زودرس شدت آسم متوسط يا شديد بود. بنابراين توصيه مي‌شود عوامل مذكور در معاينات باليني كودكان در نظر گرفته شود و براي كودكان چاق مبتلا به آسم، روش‌هايي براي كاهش چاقي در نظر گرفته شود.