نقش هوش و سرمايه انساني بر كارايي توليد محصولات با فناوري پيشرفته و پيچيدگي اقتصادي

صنايع با فناوري‌ پيشرفته عامل مزيت رقابتي ميان كشورها محسوب ‌مي‌شوند. فناوري از جنس دانش است و پيچيدگي اقتصادي يك جامعه وابسته به حجم بالاي دانش افراد آن جامعه مي‌باشد كه در محصولات توليد شده توسط آنها تجلي مي يابد. افراد با دانش و مهارت يا همان سرمايه‌هاي انساني با يكديگر تعامل كرده و دانش خود را با هم تركيب مي كنند تا محصول(خروجي پربازده) توليد كنند. شاخص معتبر سرمايه‌انساني هوش است كه با نوآوري درارتباط است. بنابراين هدف پژوهش بررسي ضريب هوشي‌ملي، نوآوري، موفقيت تحصيلي و تغذيه به منزله زيرساخت هايي است كه گمان مي رود بخشي از كارايي ملل را در توليد محصولات با فناوري پيشرفته توضيح دهند. به اين منظور شاخص هاي كمي زيرساخت هاي هوش ملي و تغذيه در مرحله اول به عنوان ورودي اوليه، و نوآوري و موفقيت تحصيلي به عنوان خروجي براي ورودي‌هاي اوليه در نظر گرفته مي‌شود. در مرحله دوم نوآوري و موفقيت تحصيلي به عنوان ورودي و توليد فناوري پيشرفته به عنوان خروجي نهايي يك مدل شبكه، از نوع سري تحليل پوششي داده‌ها براي 23 كشور منتخب، با استفاده از داده هاي گردآوري شده از مراجع رسمي بين المللي، درنظرگرفته مي شود. نتايج تفاوت كارايي كشورهاي منتخب در توليد محصولات با فناوري پيشرفته را نشان مي دهد و وزن هريك از زير ساخت ها را نيز برآورد مي كند. يافته ها نشان مي‌دهند بيشترين وزن/ اهميت مربوط به زيرساخت هوش ملي و تغذيه است كه با ارتقاء اين دو زيرساخت دركشورهاي مورد پژوهش توليد فناوري پيشرفته مي تواند حداكثر شود.