صرفه‌هاي مقياس در آموزش عالي ايران: مطالعه موردي دانشگاه‌هاي دولتي غير پزشكي

در آموزش عالي  كشورهاي توسعه يافته از صرفه هاي مقياس به  به خوبي بهره برداري شده است . دانشگاه ها با فعاليت درسطح بهينه  ضمن برخورداري از صرفه هاي مقياس كمترين هزينه متوسط را خواهند داشت. با توجه به كاهش ميزان تخصيص  اعتبارت مالي دولت ايران به دانشگاه ها در ايران، فعاليت  در سطح بهينه ، براي دانشگاه هاي ايران حياتي است. با توجه به نكات فوق ، در اين مقاله  تلاش مي شود تا ميزان برخورداري دانشگاه هاي  دولتي غير پزشكي ايران از صرفه هاي مقياس ارزيابي شود.براي اين منظور از داده هاي مربوط به ۸۳ دانشگاه  دولتي غيرپزشكي طي سال تحصيلي 95 -1394استفاده شد تا صرفه هاي مقياس ويژه يك محصول و همچنين صرفه هاي مقياس كلي براي صنعت آموزش عالي ايران برآورد  شود. براي اندازه گيري “صرفه هاي مقياس كلي” از تابع هزينه متوسط شعاعي استفاده شد. در اين مطالعه، اعضاي هيأت علمي، كاركنان غير هيأت علمي و سرمايه فيزيكي به عنوان نهاده و  دانشجويان كارشناسي، كارشناسي ارشد و دكتري و درآمد پژوهشي دانشگاه‌ها  به عنوان ستاده در نظر گرفته شدند. يافته‌هاي مطالعه حاكي از وجود صرفه‌هاي مقياس خاص محصول براي  كارشناسي و دكتري تخصصي است. براي  فعاليت پژوهشي دانشگاه ها   تحقق صرفه هاي مقياس تائيد نشد. همچنين نتايج دلالت بر وجود صرفه هاي مقياس كلي در آموزش عالي ايران دارد.