تجزيه و تحليل ادغام در صنايع پتروشيمي ايران

صنعت پتروشيمي از جمله صنايع مادر و اشتغال‏زا در ايران است كه مي‏تواند نقش اساسي در رشد و توسعه و سياست‏هاي صنعتي كشور داشته باشد. پتروشيمي از ‏جمله بخش‏هاي است كه بيشترين قابليت‏ها را در تنوع محصولي، سودآوري بالا، بازارهاي مصرف گسترده، اشتغال‌زايي بالا، نرخ بازگشت سرمايه بيشتر در مقايسه با ‏ساير صنايع كارخانه‌اي، اثرگذاري بيشتري در حركت بسوي توليدات رقابتي و صادرات‌گرا در بخش صنعت كشور دارد. در كشور ايران به‌دليل وجود ذخاير عظيم نفت و ‏گاز از يك سو و وجود سرمايه انساني متخصص و كارآزموده از سوي ديگر و هم‏چنين با توجه به نقش صنايع پتروشيمي در توليدات ساير صنايع كارخانه‌اي كه نشان ‏دهنده روابط پسين و پيشين گسترده اين صنعت با صنايع ديگر كشور است، مي‌توان اين صنعت را به‏عنوان پيشران صنايع كشور مورد توجه ويژه قرار داد. همچنين، ‏مقياس فعلي بنگاه‏هاي صنايع پتروشيمي كشور، به آن‏ها اجازه ايفاي نقشي موثر در بازارهاي جهاني را نمي‏دهد‎.‎‏ از اين رو، سامان‏دهي اين بنگاه‏ها و ترغيب آن‏ها به ‏ادغام مي‏تواند به عنوان  صرفه‏هاي ناشي از مقياس در جهت ارتقاي قدرت رقابت‏پذيري و كاهش هزينه‏هاي خود استفاده شود. لذا هدف از اين مطالعه تجزيه و تحليل ‏ادغام صنايع پتروشيمي كشور با استفاده از آمار و اطلاعات 1400-1388 و روش ادغام افقي است. نتايج نشان مي‏دهد كه با استفاده از شاخص‏هاي مختلف ادغام و تمركز ‏از قبيل شاخص‏هاي تمركز چهار بنگاهي، هشت بنگاهي و شاخص هرفيندال – هرشيمن، صنايع پتروشيمي قابليت ادغام را دارند.‏