مقايسه كارآيي الگوريتم زون اقليم محلي در تفكيك مناطق ساخت‌وسازشده در قياس با نمايه‌هاي ساخت‌وسازشده

بررسي روند رشد شهرها و پيش‌بيني تغييرات آنها در آينده، براي برنامه‌ريزي‌هاي فضايي، ضرورت دارد. به‌اين‌منظور، به نقشه‌سازي پهنه‌هاي ساخت‌وسازشده نياز است. در بسياري مناطق، به‌ويژه در اقليم‌ خشك، تفكيك مناطق ساخت‌وسازشده از محيط اطراف به‌سادگي و با روش‌هاي معمول طبقه‌بندي تصاوير ماهواره‌اي و يا نمايه‌هاي متداول، با دقت مورد قبول، امكان‌پذير نيست؛ ازاين‌رو بسياري از پژوهشگران نمايه‌هاي طيفي گوناگوني را به‌منظور استخراج مناطق ساخت‌وسازشده، توسعه داده‌اند. استفاده از تغييرات دماي سطح زمين براي نشان‌دادن مناطق ساخت‌وسازشده، به‌كمك الگوريتم زون‌هاي اقليمي محلي (LCZ) كمتر مورد توجه بوده است و روش نسبتاً جديدي محسوب مي‌شود؛ بنابراين در اين مقاله، تفكيك مناطق ساخت‌وسازشده از ساير انواع پوشش اراضي پيراموني آن، با استفاده از الگوريتم LCZ انجام شد. با توجه به محدوديت‌نداشتن تعداد باند در اين روش، از چهار سري تصاوير ماهواره‌اي لندست متعلق به سال 2020 استفاده شد و صحت آن با جديدترين نمايه‌هاي ساخت‌وسازشده (DBI، BLFEI، BAEI و BAEM) كه به‌صورت خودكار طبقه‌بندي شده‌اند، مورد مقايسه قرار گرفت. نتايج اين مطالعه نشان داد كه صحت طبقه‌بندي ناشي از الگوريتم LCZ ٪96 است؛ درصورتي ‌كه نمايه‌هاي BLFEI و BAEM قادر به تفكيك كامل مناطق ساخت‌وسازشده از ساير انواع پوشش اراضي نيست و صحت كلي نمايه BAEI نيز 37% به‌دست آمد. بنابراين كارآيي روش LCZ بيشتر از نمايه‌هاي ساخت‌وسازشده است و درمورد مناطق خشك و نيمه‌خشك، توصيه مي‌شود.