پهنه‌بندي پارامترهاي مقاومت برشي خاك (مطالعه موردي: شهر كرمانشاه)

به‌منظور شناخت ساختگاه، به‌دست‌آوردن پارامترهاي مقاومتي خاك كاري ضروري و درعين‌حال هزينه‌بر و زمان‌گير است. در اين پژوهش، با استفاده از 135 گمانه ژئوتكنيكي حفر شده در شهر كرمانشاه، پهنه‌بندي پارامترهاي مقاومت برشي خاك (زاويه اصطكاك و چسبندگي) با استفاده از نرم‌افزار ArcGIS و روش درون‌يابي كريجينگ معمولي (با شبه‌واريوگرام‌هاي كروي، نمايي و گوسي)، تا عمق نُه متر در بازه‌هاي سه‌متري انجام شده و با استفاده از شاخص‌هاي جذر ميانگين مربعات خطا (RMSE) و ميانگين قدرمطلق خطا (MAE)، بهترين مدل براي پيش‌بيني مشخصه‌ها انتخاب شده است. براساس شاخص‌هاي ارزيابي خطا، بهترين واريوگرام‌ها براي پهنه‌بندي زاويه اصطكاك و چسبندگي در عمق 0 تا 3 متر گوسي، 3 تا 6 متر نمايي و 6 تا 9 متر به‌ترتيب گوسي و كروي است. مطابق نتايج به‌دست‌آمده، اغلب با افزايش عمق، زاويه اصطكاك و چسبندگي افزايش يافته است و بخش‌هاي شمالي و جنوب‌غرب كرمانشاه، در قياس با ديگر مناطق، داراي خاكي با زاويه اصطكاك بيشتر و چسبندگي كمتر (درشت‌دانه) هستند و بخش‌هاي شمال‌غرب اين شهر خاك‌هاي رسي و آبرفتي دارند؛ با توجه به گذر رودخانه قره‌سو از اين ناحيه و قرارگيري مناطق شمالي و جنوبي كرمانشاه در كوهپايه، نتايج تصديق مي‌شود.