الگوي خط مشي گذاري اشتغال با رويكرد داده بنياد

نيروي انساني هر كشوري ابزاري ضروري براي توسعه اقتصادي است و بدون داشتن نيروي انساني كارآمد و متخصص دستيابي به توسعه غيرممكن است. سياست هاي رشد اقتصادي كشور بايد الگوي اشتغال را پيش بيني كند، بنابراين لزوم تعيين سياست ها و برنامه ريزي اشتغال با توجه به افزايش جمعيت، اجتناب ناپذير است. در همين راستا هدف پژوهش حاضر ارائه الگوي خط مشي گذاري در حوزه اشتغال است. اين پژوهش از نوع كيفي - اكتشافي با رويكرد داده بنياد روش اشتراوس و كوربين، كاربردي، تفسيري و استقرايي است. چهارده نفر از خبرگان دانشگاهي و اجرايي جامعه آماري پژوهش را تشكيل داده اند. داده هاي حاصل از آنها در سه مرحله كدگذاري باز، محوري و انتخابي تجزيه و تحليل شده و 170 كد اوليه استخراج و 39 مقوله و 14 مفهوم احصاء گرديد. بدين ترتيب الگوي مدنظر با دو عامل علي؛ سازماني و فراسازماني، سه عامل به عنوان پديده محوري؛ كميسيون كار و امور اجتماعي مجلس، وزارت تعاون، كار و رفاه اجتماعي و موسسات فني و حرفه اي، دو عامل مداخله گر؛ ساختاري و اجرايي، دو عامل زمينه اي؛ سخت و نرم، دو راهبرد؛ كنش سياست گذران و كنش بخش خصوصي و مردم نهاد و در آخر سه مفهوم پيامد؛ زيرساختي، اجرايي و فرهنگي- اجتماعي شكل گرفت. مقوله اشتغال و رفع بيكاري به عنوان يك پديده مخرب اجتماعي، اقتصادي و فرهنگي همواره از دغدغه هاي اساسي سياست گذاران بوده است. بنابراين لازم تمام نهادهاي حوزه سياست گذاري اشتغال، ايجاد اشتغال را كه يك مقوله فرابخشي است و به هماهنگي و مشاركت فعال دستگاه ها و نهادهاي اجرايي مرتبط دارد در اولويت خود قرار دهند.