الگوي پيشران هاي رشد فرانچايزر در صنعت بيمه ايران

هدف اين پژوهش طراحي و اعتباريابي الگوي پيشران هاي رشد فرانچايزر در صنعت بيمه ايران بود. براي دستيابي به اين هدف از روش پژوهش توصيفي - تحليلي و مدل يابي معادلات ساختاري استفاده شد. جامعه آماري شامل كليه مديران شركت بيمه البرز و مديران نمايندگي هاي اين شركت در استان آذربايجان شرقي بود كه با توجه به محدود بودن تعداد جامعه آماري، براي انتخاب شركت كنندگان از روش سرشماري استفاده شد (120 نفر). در ابتدا براساس تحليل محتواي مقالات منتشرشده، 34 پيشران شناسايي و مبناي طراحي پرسشنامه اوليه قرار گرفت. پس از بررسي اعتبار محتوا، اهميت ماده ها برمبناي داده هاي گرد آوري شده با استفاده از دو الگوريتم درخت تصميم (CRT و C5.0) بررسي و چهار ماده حذف گرديد. سپس تحليل عاملي اكتشافي براي تعيين مولفه هاي اصلي پيشران نشان داد كه 30 ماده باقيمانده روي هشت عامل در مجموع 74.32 درصد از واريانس كل را تبيين مي كنند. سپس، چارچوب نظري روابط علّي بين هشت عامل پيشران با استفاده از تكنيك ديمتل (DEMATEL) و نظرات 12 متخصص دانشگاهي و مدير باتجربه شركت هاي بيمه (تجربه مديريتي بالاي 10 سال) تدوين و اعتبار آن با استفاده از مدل يابي معادلات ساختاري بررسي و مورد تأييد گرفت. براساس الگوي تدوين شده، در الگوي پيشران هاي رشد فرانچايزر در صنعت بيمه ايران، مولفه ويژگي هاي كسب و كار بيمه گزاري از طريق ويژگي هاي فرانچايز، پراكندگي سيستم فرانچايز و شهرت نشان تجاري و سپس از طريق قابليت اعتماد، اشتراك دانش، مديريت تعارض بر قصد تدوام همكاري اثرگذار مي باشد. پيشران هاي شناسايي شده در پژوهش حاضر و روابط علّي بين مولفه هاي اصلي آنها مي تواند براي رشد و توسعه فرانچايز در صنعت بيمه ايران به كار گرفته شوند.